Saint-Guilhem-le-Désert Abbey, Opactwo benedyktyńskie w Saint-Guilhem-le-Désert, Francja.

Opactwo Saint-Guilhem-le-Désert, czyli Gellone, to zespół benedyktyński nad rzeką Hérault u stóp Sewennów, około 45 km od Montpellier. Kościół opacki ma wysoką nawę główną ze sklepieniem kolebkowym, wąskie nawy boczne i gładkie kamienne filary; kwadratowa dzwonnica pochodzi z drugiej połowy XII wieku. Z trapezowego wirydarza po XIX-wiecznej renowacji zachowały się częściowo tylko dwa skrzydła.

Szlachcic imieniem Wilhelm z Gellone założył to opactwo w 804 roku jako wspólnotę religijną podczas okresu Karolingów. Główne budynki i krużganek zostały wybudowane później, głównie między XI a XIII wiekiem.

Wilhelm z Gellone zmarł w 812 r. i wkrótce potem był czczony; jego grób uczynił Gellone ważnym etapem Via Tolosana, francuskiego szlaku do Santiago de Compostela. Po kanonizacji w 1066 r. napływ pielgrzymów wzrósł, a klasztor przyjął nazwę Saint-Guilhem-le-Désert. Wioska i opactwo zachowują jego oksytańskie imię, Guilhelm.

Opactwo stoi nad rzeką Hérault, w południowych odnogach Masywu Centralnego, na wysokości około 90 m i około 45 km drogi od Montpellier. Z krużganka zachowały się tylko dwa z czterech skrzydeł, odrestaurowane w XIX wieku, więc trzeba liczyć się z częściowym rzutem, a nie pełnym kwadratem.

Wiele oryginalnych rzeźb i części krużganka z XI do XIII wieku zostało przeniesione do Nowego Jorku i znajduje się teraz w Museum The Cloisters. To przeniesienie rozproszyło kolekcję na kontinentach, pozostawiając pierwotne miejsce mniej kompletnym niż kiedyś.