Menhirs d'Époigny

Menhiry z Époigny to siedem granitowych bloków ustawionych w kształcie V na płaskowyżu z widokiem na dolinę Dheune. Największy kamień osiąga około 7 metrów wysokości i stanowi punkt centralny tego neolitycznego układu.

Kamienie te zostały postawione około 5000 lat temu w okresie neolitu, aby zaznaczyć granicę między dorzeczami Saony i Loary. Miejsce leżało obok starych ścieżek, po których podróżowały ludzie i towary.

Główny menhir ma grawerunkach południowych z postaciami ludzkimi, znakami czaszkowymi i stylizowanymi siekierami, pokazując jak ludzie z neolitu wyrażali się przez rzeźbę. Te wzory ujawniają, co było ważne dla społeczności, które tutaj się gromadzily.

Miejsce znajduje się na wysokości 457 metrów na otwartym płaskowyżu i jest dostępne, skręcając w kierunku Saint-Pierre-de-Varennes z drogi do Autun od Couches. Otwarta lokalizacja sprawia, że jest łatwo ją dostrzec i osiągnąć pieszo.

Bloki granitu pochodziły z masywu Bouvier i zostały przetransportowane na odległość około 8 kilometrów na ten płaskowyż, niezwykły wyczyn dla neolitycznych budowniczych. Niektóre kamienie ważyły do 30 ton i wymagały koordynacji wielu ludzi do ich przeniesienia.

Lokalizacja: Couches

Współrzędne GPS: 46.87640,4.53448

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 18:01