Oppidum de Saint-Blaise, Stanowisko archeologiczne w Saint-Mitre-les-Remparts, Francja.

Oppidum de Saint-Blaise zajmuje dwa wapienne płaskowyże na przeciętym wąwozem grzbiecie nad Étang de Lavalduc i Étang de Citis, w Saint-Mitre-les-Remparts. Ville-Basse leży na około 50 m, a Ville-Haute z La Citadelle na południu sięga około 65 m. Widać niskie ruiny murów i fundamenty z jasnoszarego kamienia, w tym wielkie prostokątne bloki ułożone stopniami, a dalej zgrubne kamienne obwody.

Zasiedlenie cypla Castillon sięga V tysiąclecia p.n.e. W VII wieku p.n.e. Etruskowie założyli tu faktorię handlową dla soli zbieranej z okolicznych lagun, a miasto rozkwitło w okresie etruskim i greckim, przez pewien czas rywalizując z Marsylią. Zniszczone w IX wieku, nigdy nie zostało odbudowane; resztka mieszkańców pozostała do 1390 roku, gdy ostatni przenieśli się do Saint-Mitre.

Nazwa Saint-Blaise pochodzi od kaplicy poświęconej świętemu Błażejowi, wzniesionej tu w średniowieczu. Średniowieczna osada Castelveyre rozwinęła się na niższym płaskowyżu zwanym Ville-Basse, a jej mieszkańcy opuścili ją w 1390 roku, przenosząc się do Saint-Mitre. Obok starszych kamiennych fundamentów widać jeszcze zrujnowane mury tej osady.

Stanowisko ma dwa płaskowyże różniące się o około 15 m: Ville-Basse na wysokości 50 m i Ville-Haute z La Citadelle na około 65 m. Ścieżki są nierówne, kamienno-ziemne, więc przydadzą się mocne buty. Wykuta w skale ścieżka do źródła Source de la Tourtoulane na wschodnim zboczu została odkryta ponownie w 2010 r.; ze szczytu Ville-Haute prowadzi ścieżka do zachodniej furty.

Wiele murów obronnych układa się jeden na drugim jak warstwowe arkusze, ponieważ każde pokolenie budowało mury nad poprzednimi. To pokazuje, jak ludzie przez tysiące lat wielokrotnie fortyfikowali tę samą górę.