Montlaurès, Oppidum w Narbonne, Francja.

Montlaurès to oppidum z suchych kamiennych murów na wzgórzu kilka kilometrów na północny zachód od Narbony, w pobliżu rzeki Aude. Niski, zrujnowany obwód zbudowano z nieregularnych, jasnoszarych i białych kamieni w prymitywnych warstwach; po prawej jest ciemny prostokątny otwór w miejscu zawalonego odcinka. Żółte i pomarańczowe porosty pokrywają odsłonięty kamień, a w szczelinach rośnie sucha trawa.

Osada powstała w 5 wieku p.n.e. i rozwinęła się w ważny ośrodek handlowy, zanim Rzym ostatecznie przejął region. Te fazy osadnictwa pokazują, jak kontrola nad miejscem zmieniała się w czasie.

Miejsce służyło jako ważny punkt spotkań różnych społeczności przez stulecia, o czym świadczą naczynia gliniane i monety wskazujące na intensywną wymianę z odległymi kulturami.

Dostęp do stanowiska jest najlepszy pieszo, korzystając z oznaczonych ścieżek prowadzących na wzgórze. Podczas odwiedzin noś wygodne buty i zabierz ochronę przed słońcem w zależności od pory roku.

Montlaurès badano wykopaliskowo od 1899 roku, gdy H. Rouzaud i E. Pottier wykopali tam rowy; później prowadzili je G. Claustres, P. Héléna i Joseph Giry, Y. Solier oraz C.-A. de Chazelles. Znalezione ceramiki i monety kultury iberyjsko-langedockiej dostarczają informacji o mieszkańcach oppidum.