Palais Universitaire, Strasbourg, Pałac uniwersytecki w Strasburgu, Francja

Palais Universitaire to neorenesansowy budynek wzniesiony w latach 1879–1884 przez architekta Otto Wartha na wzór Palazzo Pompei Michelego Sanmichelego w Weronie. Fasady z bonowanym parterem i oknami w półkolistych arkadach między pilastrami zdobi 36 posągów uczonych, przeważnie pochodzenia germańskiego, a balustrada nosi napis LITTERIS ET PATRIAE. Wnętrze auli to przeszklony dziedziniec o wymiarach 25 na 29 metrów i wysokości 16 metrów, z malowanym fryzem arkad i siedzącym posągiem Ramzesa II z czarnego granitu.

Budynek został wybudowany między 1879 a 1884 rokiem pod kierunkiem architekta Otto Wartha i zastąpił wcześniejszą instytucję akademicką z 16. wieku. Jego budowa stanowiła punkt zwrotny w rozwoju uniwersytetu jako ważnego ośrodka edukacyjnego.

Aula, dziedziniec przykryty szklanym dachem, została w 2012 roku zadedykowana Marcowi Blochowi, profesorowi uczelni rozstrzelanemu przez nazistów w 1944 roku. W piwnicy mieści się Gypsothèque, muzeum odlewów gipsowych, a swoją siedzibę ma tam Presses Universitaires de Strasbourg, założone w 1920 roku i uchodzące za najstarsze wydawnictwo uniwersyteckie we Francji.

Aula, hall wejściowy i główne klatki schodowe są wpisane jako monument historique — to ich warto szukać, a aula została w 2012 roku zadedykowana Marcowi Blochowi. Pałac nadal mieści wydziały sztuki, nauk historycznych i teologii, których sale mogą być zamknięte podczas zajęć. Gypsothèque, czyli muzeum odlewów gipsowych, znajduje się w piwnicy.

Budynek był miejscem pierwszej sesji Rady Europy w 1949 roku, na którą przybyło 101 delegatów z dwunastu narodów europejskich. To historyczne spotkanie uczyniło go symbolem wczesnych wysiłków na rzecz współpracy europejskiej.