Ouvrage Welschhof, Fortyfikacja wojskowa w Gros-Réderching, Francja

Ouvrage Welschhof jest podziemną twierdzą wojskową w Gros-Réderching z trzema blokami walki połączonymi galeriami zawierającymi stanowiska karabinów maszynowych i sprzęt obserwacyjny. Instalacja zawiera magazyny amunicji, stanowiska dowodzenia, kuchnie, obiekty medyczne i generatory wysokoprądowe zlokalizowane około 30 metrów poniżej poziomu gruntu.

Zatwierdzony przez CORF w lutym 1934 i ukończony w 1938 roku Welschhof to petit ouvrage „nowych frontów”, jeden z ostatnio zbudowanych w sektorze Rohrbach. 21 czerwca 1940 roku 262. Dywizja Piechoty Wehrmachtu przypuściła atak, ale została zatrzymana ogniem 75 mm z Simserhofu. Dwa niemieckie działa 150 mm wystrzeliły następnie 111 pocisków w blok 1, naruszając jego fasadę; kapitan Lhuisset poddał się 24 czerwca o godzinie 10.

Dzieło zawdzięcza nazwę gospodarstwu Welschhof, za którym miała stanąć planowana w drugim etapie wartownia wejściowa. W 1939 roku załogę tworzyło 158 żołnierzy i trzech oficerów 166. Pułku Piechoty Fortecznej pod dowództwem kapitana Lhuisset. Blok 1 ma jedyną w całej Linii Maginota strzelnicę broni mieszanej w kazamacie, a także kopułę AM i dwie kopuły GFM typu B.

Dzieło jest opuszczone, a jego korytarze nie są utrzymywane dla zwiedzających; wchodzenie do podziemnych przejść jest niebezpieczne. Trzy bloki bojowe stoją pod gołym niebem przy gospodarstwie Welschhof, między pozycjami Haut-Poirier i Simserhof. Dociera się do nich pieszo przez okoliczne pola i ogląda z zewnątrz zardzewiałe fasady bloków.

Blok 1 mieści jedyny w kazamacie egzemplarz broni mieszanej na całej linii Maginota, obok strzelnicy JM/AC 47 i strzelnicy podwójnego karabinu maszynowego. Na jego stropie stoją kopuła AM i dwie kopuły GFM typu B. Planowanej wieży moździerza 81 mm i tylnego bloku wejściowego nigdy nie zbudowano.