Ouvrage Bois-du-Four, Fortyfikacja wojskowa i muzeum w Villers-la-Montagne, Francja.

Ouvrage Bois-du-Four to jednoblokowa fortyfikacja Linii Maginota na wzniesieniu w Villers-la-Montagne, zaprojektowana jako jednolita podwójna kazamata. Jedyny blok bojowy ma dwa poziomy, z trzema kopułami GFM, kopułą obserwacyjną VDP, wieżą karabinów maszynowych i strzelnicami dla dział przeciwpancernych i moździerzy. Krótka galeria sięga 30 metrów głębokości, a betonowa fasada zachowuje głębokie otwory i zasieki z drutu kolczastego.

Zatwierdzony w maju 1932 roku Bois-du-Four zbudowała paryska firma Monod za 9 milionów franków jako pojedynczy blok piechoty, jedyną zrealizowaną część planowanego dzieła artyleryjskiego z pięcioma blokami. W czerwcu 1940 roku niemiecka 183. Dywizja rozważała atak między Bois-du-Four a Mauvais-Bois, lecz uderzyła dalej na wschód; załoga licząca 135 żołnierzy i 2 oficerów pod dowództwem porucznika de Mecquenem poddała się 27 czerwca. Niemieccy okupanci ogołocili obiekt z wyposażenia.

Obiekt jest utrzymywany przez stowarzyszenie, które odrestaurowało powierzchnię, w tym 40 miejsc życia. Prezentuje 15 głównych fresków przeniesionych z innych dzieł Linii Maginota i tu odrestaurowanych, w tym dwa autorstwa Roberta Humblota. Na zewnątrz memoriał poświęcony załodze obejmuje wieżę czołgu Renault FT, zrekonstruowany okop z 1939 r., chatę polową, wartownię przy wejściu i stanowisko dowodzenia międzypola.

Obiekt leży na najwyższym punkcie Pays de Longwy, z bezpłatnym naturalnym parkingiem i miejscem piknikowym na ogrodzonym terenie. Wycieczki z przewodnikiem wyruszają o stałych porach w niedziele od czerwca do września; grupy rezerwują przez cały rok. Restauracja naziemna obejmuje 40 pomieszczeń bytowych, a krótka galeria schodzi na 30 metrów.

Stowarzyszenie opiekujące się obiektem od 1992 r. odrestaurowało w pełni powierzchnię, 40 pomieszczeń życia, i zgromadziło 15 większych fresków przeniesionych z innych dzieł Linii Maginota, w tym dwa Roberta Humblota. Na zewnątrz znajdują się memoriał z wieżą czołgu Renault FT, zrekonstruowany okop z 1939 r., chata polowa i stanowisko dowodzenia międzypola.