Maison Louis Carré, Modernistyczna rezydencja i sklasyfikowany zabytek historyczny w Bazoches-sur-Guyonne, Francja.

Maison Louis Carré to biały murowany dom na wzgórzu w Bazoches-sur-Guyonne, zbudowany w latach 1957–1960 przez Alvara i Elissę Aalto. Prostokątne bryły o płaskich dachach obejmują dwukondygnacyjny korpus, którego lekko wysunięta górna kondygnacja spoczywa na cienkich kolumnach nad zacienioną loggią, wysokie okna w drewnianych ramach oraz niższe skrzydło z oknem narożnym i tarasem na dachu. Dach pokryty jest łupkiem z Angers, a miedziane rynny kończą się rzygaczami odprowadzającymi wodę do okrągłych basenów.

Louis Carré, marszand i kolekcjoner sztuki, kupił w 1956 roku cztery hektary na wzgórzu obok domu Jeana Monneta i zlecił willę Alvarowi Aalto, którego przedłożył nad Le Corbusiera. Elissa Aalto uczestniczyła w projekcie i kierowała budową; prace rozpoczęto w 1957 roku, a Carréowie wprowadzili się w czerwcu 1959. Willa została wpisana jako monument historique 5 lipca 1996 roku i nabyta w 2006 przez Association Alvar Aalto en France, która udostępniła ją publiczności w 2007.

Louis Carré zażyczył sobie łupkowy dach jak w rodzinnej Bretanii, a Aaltowie zaprojektowali wszystko, łącznie z klamkami; Carréowie nie przywieźli własnych mebli. Dom i ogrody posłużyły później jako plan filmowy i teledyskowy, m.in. dla David et Madame Hansen Alexandre'a Astiera (2012) i Come Jain (2015).

Dom stoi na wzgórzu na skraju lasu Rambouillet, dostępny z Bazoches-sur-Guyonne; ogród utracił pierwotne widoki na krajobraz Île-de-France. Zwiedzanie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem, a wnętrze pokazywane jest z oryginalnymi meblami Aalto na swoich miejscach.

Jedynym warunkiem Louisa Carré był skośny dach, który Aalto poprowadził zgodnie ze spadkiem wzgórza. Willa jest jedynym zachowanym budynkiem Aalto we Francji; jej wnętrza pojawiają się w teledysku Come Jain (2015) i Vue d'en face Yelle (2020).