Lycée Marie-Curie, Liceum w Sceaux, Francja

Lycée Marie-Curie to mieszany departamentalny zespół szkolny w Sceaux, obejmujący collège, liceum ogólnokształcące i klasy przygotowawcze. Jego budynki w stylu art déco, wzniesione w latach 1932–1936 przez architekta Émile'a Bruneta na terenie należącym niegdyś do matematyka Cauchy'ego, między rue Émile-Morel i rue Constant-Pilate, są od 2001 roku wpisane do uzupełniającego inwentarza zabytków.

Otwarta w październiku 1936 jako szkoła żeńska pod kierownictwem Suzanne Forfer, została zainaugurowana w czerwcu 1937 przez ministra Jeana Zaya w obecności Irène Joliot-Curie. Od czerwca 1940 do sierpnia 1944 Luftwaffe zajmowała budynek, używając klas jako sypialni i budując bunkry połączone podziemnymi korytarzami. Ponownie otwarto ją w październiku 1944 po remoncie kosztującym ponad trzy miliony franków, a w 1971 stała się koedukacyjna.

Nazwę nadano dekretem w styczniu 1937 r.: Marie Curie poślubiła Pierre'a Curie w Sceaux w 1895 r. i mieszkała z nim niedaleko, pod dzisiejszymi numerami 9 i 11 rue Pierre-Curie. Jej dwie nagrody Nobla, w 1903 i 1911 r., czyniły z niej wzór dla dziewcząt wówczas odsuwanych od wyższych studiów.

Szkoła zajmuje centralny kwartał Sceaux między rue Émile-Morel i rue Constant-Pilate, na terenie należącym niegdyś do matematyka Cauchy'ego. Placówka działa, więc budynki nie są udostępniane do zwiedzania; fasady i tarasy w stylu art déco widać jednak z sąsiednich ulic. Stacja RER B Sceaux jest kilka minut pieszo.

Szkoła stoi na terenie należącym niegdyś do matematyka Augustina-Louisa Cauchy'ego, kupionym przez miasto w 1931 roku. Podczas okupacji niemieckiej na tarasach ustawiono baterie przeciwlotnicze, a bunkry połączono z piwnicami podziemnymi korytarzami.