Théâtre de la Potinière, Teatr w 2. dzielnicy Paryża, Francja.

Théâtre de la Potinière, zwany też La Pépinière-Théâtre, zajmuje budynek przy 7 rue Louis-le-Grand w 2. dzielnicy Paryża. Elewacja z jasnobeżowego kamienia ma wysokie okna z czarnymi kutymi balustradami nad wyblakłą rdzawobrązową kondygnacją parteru; wysoki niebieski pionowy szyld w białe kropki głosi „EPINIERE” i „OPERA”. Sala liczy 347 miejsc.

Uroczyste otwarcie odbyło się 3 maja 1919 roku pod nazwą théâtre de la Potinière; Saint-Granier i Gaston Gabaroche wystawiali tam rewietki, m.in. Mazout alors z Arletty. W 1920 Raoul Audier stworzył Les Goûters à la Parisienne, dwugodzinny tea-concert od 16 do 18. W 1935 sala stała się kinem, w 1937 przyjęła nazwę théâtre Isola, w 1938 théâtre George VI, w 1940 théâtre Louis-le-Grand, a w 1993 pod kierownictwem Pierre'a Jacquemonta nazwę Pépinière-Opéra.

Nazwa teatru pochodzi od inauguracji w 1919 roku jako théâtre de la Potinière; w 1993 roku przemianowano go na Pépinière-Opéra. W 1920 roku Raoul Audier stworzył tam Les Goûters à la Parisienne, dwugodzinny tea-concert od 16 do 18. W październiku 1984 roku Philippe Bouvard nagrał tam Le Petit Théâtre de Bouvard dla Antenne 2.

Teatr mieści się przy 7 rue Louis-le-Grand w 2. dzielnicy, kilka kroków od Opery i placu Vendôme. Sala liczy 347 miejsc, więc na dobrze przyjęte spektakle warto rezerwować z wyprzedzeniem. Szukaj wysokiego niebieskiego pionowego szyldu z napisem „EPINIERE” nad wejściem w jasnej kamiennej fasadzie.

Niebieski pionowy szyld z napisami „EPINIERE" i „OPERA" oznacza wejście przy rue Louis-le-Grand 7. Nazwa Pépinière-Opéra pochodzi z 1993 roku, gdy Pierre Jacquemont objął kierownictwo i skierował program w stronę muzyki. Wcześniej, w latach 1975–1978, sala działała jako Biothéâtre, a w październiku 1984 Philippe Bouvard nagrywał tam Le Petit Théâtre de Bouvard dla Antenne 2.