Hôtel du Vieux-Raisin, Renesansowa rezydencja prywatna w Tuluzie, Francja

Hôtel du Vieux-Raisin jest prywatną rezydencją w Toulouse łączącą gotyckie i renesansowe elementy architektoniczne. Kamienne obramowania okien wykazują starannie rzeźbione figury demonstrujące umiejętności rzemieślnicze i wiedzę anatomiczną.

Wzniesiony od 1515 roku dla Béringuiera Mayniera, profesora prawa i capitoula w latach 1515-1516, na miejscu XV-wiecznego domu, którego rzygacze zachowały się nad rue José Félix. Sędzia Jean Burnet, właściciel w latach 1547-1577, nadał dziedzińcowi kwadratowy kształt i zamknął go doryckim portykiem wzorowanym na loggii Hôtel d'Assézat. Biskup Pierre de Lancrau, właściciel w latach 1580-1591, podwyższył wielką wieżę schodową i dodał okna z telamonami. W 1889 roku budynek wpisano na listę monuments historiques.

Nazwa pochodzi od tawerny przy ulicy, której szyld przedstawiał kiść winogron. Budynek nazywany jest też hôtel Maynier i hôtel de Lasbordes. Na dziedzińcu okna z atlantami ukazują postacie wysilone pod belkowaniem, a hybrydowe figury z lwimi łapami na parterze różnią się anatomią i wyrazem.

Budynek stoi na rogu rue Ozenne i rue du Languedoc; na dziedziniec prowadzi sklepiony przejazd w ceglanym murze, zamknięty czarnym metalowym ogrodzeniem. Rezydencja jest prywatna, więc dziedziniec i rzeźbione okna ogląda się z ulicy i przejazdu. Zwróć uwagę na niebieską tablicę obok łuku.

We wnętrzu znajduje się wielki kominek ozdobiony motywami humanistycznymi i medalionami przedstawiającymi herb pierwotnego właściciela. Tego rodzaju spersonalizowana dekoracja odzwierciedlała zarówno bogactwo, jak i intelektualny status właściciela w czasach renesansu.