Jardin botanique de Tours, Ogród botaniczny w Tours, Francja.

Jardin botanique de Tours zajmuje 5 hektarów przy 33 Boulevard Tonnellé, naprzeciw szpitala Bretonneau. Część północna ma regularne partery wzdłuż alei magnolii oraz basen z grzybieniami i lotosami; na południu znajdują się arboretum w stylu angielskim, staw i ogród ziół. Na terenie stoją szklarnie i oranżeria.

Ogród otwarto w 1843 r. dzięki publicznej subskrypcji zainicjowanej przez farmaceutę Jean-Anthyme'a Marguerona (1771–1848); jest najstarszym publicznym ogrodem Tours. Powstał w związku z utworzeniem w 1841 r. Hospice Général i École Préparatoire de Pharmacie, z około 2000 roślin leczniczych i egzotycznych. Powodzie Loary w 1848 i 1856 r. naniosły 2 m wody do szklarni i wymusiły odbudowę; bombardowania w 1944 r. uszkodziły szklarnie.

Nazwa ogrodu przypomina farmaceutę Jean-Anthyme'a Marguerona, inicjatora publicznej subskrypcji, która umożliwiła jego powstanie. Od 1945 roku ogród ma podwójny status: miejski serwis parków i ogrodów odpowiada za kierownictwo techniczne, a uniwersyteckie laboratorium botaniki i biologii roślin wydziału farmacji koordynuje kierownictwo naukowe — układ ten przyniósł w 2000 roku certyfikat „Jardin Botanique de France et des Pays Francophones”.

Ogród znajduje się przy 33, Boulevard Tonnellé, naprzeciw szpitala Bretonneau, na zachód od centrum. Jest otwarty codziennie, wstęp wolny. Pięć hektarów dzieli się na cztery strefy: na północy regularne kwatery i aleja magnolii, na wschodzie byliny i ogród ewolucji roślin, na południu arboretum w stylu angielskim i staw, na zachodzie wrzosowisko, torfowisko oraz ogrody śródziemnomorski i alpejski.

W październiku 1940 roku Niemcy zarekwirowali z szklarni rośliny tropikalne, by udekorować dworzec w Montoire przed spotkaniem Pétaina z Hitlerem. Centralna aleja Magnolia grandiflora została zasadzona w 1857 roku i odnowiona w 1882 oraz 1984 roku.