Weeping angel, Marmurowy posąg w Amiens, Francja

Płaczący Anioł to marmurowy putto z nagrobka kanonika Guilaina Lucasa w katedrze w Amiens, wyrzeźbiony przez Nicolasa Blasseta w 1636 r. Siedzi ze skrzyżowanymi nogami, opierając prawy łokieć na czaszce, a prawą dłoń przy przechylonej głowie; lewa dłoń trzyma skierowaną w dół pochodnię. Oczy ma zamknięte, usta otwarte w wyrazie płaczu.

Płaczący anioł został wyrzeźbiony w 1636 roku przez Nicolasa Blasseta, rzeźbiarza z Amiens pracującego dla katedry w latach 1630–1659. Zdobiąc mauzoleum kanonika Guilaina Lucasa de Genville, kapelana króla i założyciela szkoły dla sierot, zmarłego 18 sierpnia 1628 roku. Tradycja mówi, że anioła nie przewidziano w pierwotnym projekcie: spór finansowy z kapitułą katedralną skłonił Blasseta do dodania go za opłatą.

Anioł stoi między klęczącym kanonikiem Guilainem Lucasem a Madonną z Dzieciątkiem i symbolizuje żal sierot szkoły École des enfants bleus, instytucji charytatywnej założonej przez kanonika. Od XVII wieku mieszkańcy Amiens podziwiali tego putta umieszczonego niżej, a więc bliżej nich, bardziej niż dwa bezskrzydłe cherubiny na frontonie. W XIX wieku miejscowi notable kazali stawiać kopie na własnych grobach; Christine Debrie naliczyła siedem na cmentarzu La Madeleine w Amiens i jedną w Saint-Aignan w Grivesnes.

Rzeźba znajduje się w obejściu chóru katedry w Amiens, za ołtarzem głównym i naprzeciw wejścia do kaplicy osiowej, nad postacią leżącą kardynała de La Grange. Szukaj jej w górnej części nagrobka Guilaina Lucasa, nałożonego na dwa starsze groby. Gipsowa kopia stoi w północnym transepcie kościoła w Bovelles, a kopia z 1874 r. autorstwa Gédéona de Forceville'a zdobi pomnik Blasseta na rondzie place du Maréchal-Joffre.

Anioł nie był częścią pierwotnego projektu: według tradycji Nicolas Blasset dodał go za opłatą po sporze z kapitułą katedralną. Dwa pozostałe cherubiny na frontonie są bez skrzydeł; tylko ten, umieszczony niżej i bliżej zwiedzających, wzbudzał podziw już w XVII wieku.