Jardins de Valloires, Ogród botaniczny w Argoules, Francja

Jardins de Valloires zajmują 8 hektarów na lewym brzegu doliny Authie w Argoules, na kredowym zboczu o 25 m różnicy wysokości poniżej XVIII-wiecznego opactwa. Gilles Clément zaprojektował je od 1987 roku z Philippe'em Niezem, grupując ponad 5000 taksonów według koloru, podobieństwa lub osobliwości, a nie według gatunku. Regularny ogród francuski z rozarium i strzyżonymi żywopłotami przedłuża opactwo; angielskie jardins des îles mieszczą kolekcje, niżej leży ogród bagienny, a wyżej ogród ewolucji.

W 1981 roku szkółkarz Jean-Louis Cousin szukał miejsca dla swojej kolekcji około 3000 odmian z północnej Azji i Ameryki. W 1985 roku region Pikardia, departament Sommy i dwa związki międzygminne wybrzeża pikardyjskiego postanowiły założyć ogród przy opactwie. Gilles Clément zaprojektował go od 1987 roku wraz z Philippe'em Niezem; otwarcie nastąpiło w 1989 roku po dwóch latach prac.

W rozarium rosną trzy róże związane z tym miejscem: 'Jardins de Valloires', wyhodowana przez André Eve'a i nazwana w 1992 roku przez Catherine Deneuve; 'Rose des Cisterciens', wyhodowana przez Delbarda w 1998 roku na 900-lecie zakonu cystersów; oraz 'Rose of Picardy' Davida Austina z 2004 roku. Ogród utrzymuje też narodową kolekcję Rubus i 98 odmian kaliny.

Ogrody są otwarte codziennie od połowy marca do połowy listopada. Teren liczy 8 hektarów i 25 m różnicy wysokości; ścieżki prowadzą od ogrodu bagiennego w górę do ogrodu ewolucji, więc warto zarezerwować kilka godzin. Obiekt ma certyfikat Tourisme et Handicaps.

Ogród ewolucji, otwarty w 2003 roku na 6 000 m², upamiętnia pikardyjskiego przyrodnika Jean-Baptiste'a de Lamarcka i kończy się trzema komnatami. Rozarium skupia trzy odmiany związane z tym miejscem, w tym różę 'Jardins de Valloires', nazwaną w 1992 roku przez Catherine Deneuve.