Hôtel de Saint-Florentin, Neoclassyczna rezydencja prywatna w 1. dzielnicy Paryża, Francja.

Hôtel de Saint-Florentin to neoklasycystyczny dwór prywatny w 1. arrondissemencie Paryża o czystych liniach geometrycznych i kolumnach na fasadach. Budynek rozciąga się na wiele pięter z symetrycznie ułożonymi pomieszczeniami odzwierciedlającymi formalny układ epoki.

Louis Phélypeaux de Saint-Florentin kupił działkę w 1767 roku i zlecił budowę Jean-François Chalgrinowi według schematu fasady Ange-Jacques'a Gabriela dla place Louis-XV, ukończoną w 1769 roku. Talleyrand nabył go w 1812 roku i gościł tam cara Aleksandra I od 1 do 15 kwietnia 1814 roku. James de Rothschild kupił go w 1838 roku za 1,2 miliona franków, a Léon Ohnet podwoił skrzydło przy rue de Mondovi w latach 1868–1871.

Budynek nosił kolejno nazwy hôtel de La Vrillière, hôtel de l'Infantado i hôtel Talleyrand. Victor Hugo opisał Talleyranda jako pająka w sieci, który przyciągał Bonapartego, Sieyès'a, panią de Staël i cara Aleksandra I. Baron James de Rothschild, nabywca z 1838 r., wynajął mieszkanie księżnej de Lieven, dzięki czemu dom pozostał ośrodkiem wpływów dyplomatycznych.

Dwór znajduje się przy rue Saint-Florentin w pobliżu Place de la Concorde i Ogrodów Tuilerij, łatwo dostępny pieszo. Jego centralna lokalizacja w Paryżu czyni go naturalnym przystankiem podczas spaceru po zabytkowej dzielnicy.

Aby nakłonić cara Aleksandra I do zamieszkania tutaj, Talleyrand rozpuścił pogłoskę, że wszystkie pałace Korony są zaminowane; car przebywał tu od 1 do 15 kwietnia 1814 roku, po wkroczeniu wojsk rosyjskich do Paryża 31 marca. Victor Hugo opisał później ten budynek jako sieć, w którą Talleyrand łapał bohaterów, królów i cesarzy.