Hôtel de Camondo, Prywatna rezydencja w 8. dzielnicy, Paryż, Francja.

Hôtel de Camondo to prywatna rezydencja przy rue de Monceau wykazująca architekturę II Cesarstwa ze zfinalizowanymi fasadami kamiennymi i ornamentacyjnymi szczegółami rzeźbiarskimi. Trzypiętrowy dwór wykazuje symetryczne proporcje i dekoracyjne prace kamienne typowe dla zamożnych rezydencji paryskich z tego okresu.

Wzniesiony w 1874 roku dla finansisty Abrahama Behora de Camondo (1829-1889) przez architekta Denisa-Louisa Destorsa, został sprzedany w 1893 roku przez Isaaca de Camondo Gastonowi Menierowi (1855-1934), senatorowi Seine-et-Marne i dyrektorowi Compagnie du Chocolat Menier, który prawdopodobnie zbudował budynki gospodarcze na dziedzińcu oraz budynek od ulicy. Mieszkał tu też jego syn Gaston Georges Menier (1880-1933). W 1972 roku, będąc własnością towarzystwa ubezpieczeniowego, został zagrożony rozbiórką przez projekt deweloperski i 17 października 1977 roku wpisano go jako monument historique.

Nazwa przypomina rodzinę Camondo, sefardyjskich finansistów, którzy zbudowali rezydencję w 1874 roku; Isaac de Camondo sprzedał ją w 1893 roku Gastonowi Menierowi, senatorowi Seine-et-Marne i dyrektorowi Compagnie du Chocolat Menier. Rodzina Menierów, w tym jego syn Gaston Georges Menier, mieszkała tu do jego śmierci w 1933 roku. Na lewym murze widnieje tabliczka „Wagram”, a nad drzwiami numer 61.

Budynek mieści dziś paryskie biuro Morgan Stanley, więc wnętrze nie jest udostępnione zwiedzającym; fasadę przy 61 rue de Monceau można obejrzeć z chodnika. Warto wypatrzyć tabliczkę „Wagram” na niskim murku po lewej i numer 61 nad drzwiami. Najbliższe metro znajduje się przy ulicach 8. dzielnicy.

Nieruchomość otrzymała oficjalną ochronę monumenku w 1977 r. po zagrożeniu wysiedleniem podczas rozwoju urbanistycznego na początku lat siedemdziesiątych. To formalne uznanie nastąpiło, gdy pojawiły się obawy dotyczące zachowania charakteru architektonicznego dzielnicy.