Haras national de Lamballe, Stadnina narodowa i zabytek wpisany w Lamballe-Armor, Francja

Haras National de Lamballe to stadnina koni i wpisany zabytek w Lamballe-Armor w Bretanii. Długa żwirowa aleja biegnie między dwoma symetrycznymi rzędami kamiennych budynków: po lewej niskie skrzydło z jasnym kamiennym cokołem i stromym łupkowym dachem; po prawej wyższy pawilon z półkolistym portalem z czerwonymi drzwiami i półkolistym oknem z okiennicami. Za aleją stoi biały budynek z centralnym frontonem.

W 1780 roku w Lamballe istniał już tymczasowy skład ogierów z 19 końmi; skład królewski powstał jesienią 1783 roku w stajni koszar Saint-Martin, z ośmioma ogierami, dwoma stajennymi i mistrzem kowalskim. Zniesiony w 1790 roku, przywrócony dekretem królewskim z 16 stycznia 1825 roku i zamknięty w 1834 roku, gdy jego cztery ogiery trafiły do Langonnet, przyjął ostateczną formę w 1842 roku i dostarczał ogiery właścicielom około 70 000 klaczy hodowlanych.

Stadnina dała początek rasie Postier breton, dawniej Norfolk-Breton, dzięki sprowadzeniu z Anglii ogierów Trotteur Norfolk. Co roku we wrześniu odbywa się tu Mille Sabots, największy festiwal jeździecki Bretanii, oraz krajowa wystawa konia bretońskiego. Zachowano tu reprezentacyjną siodlarnię i 22 pojazdy zaprzęgowe.

Odwiedzający mogą uczestniczyć w przewodnikach, aby zobaczyć stajnie i obserwować pracę na miejscu. Warto nosić wygodne buty i zaplanować wystarczająco dużo czasu, aby zwiedzić różne części obiektu.

Archiwa stadniny z lat 1864–2016 zajmowały 252 metry bieżące; po zakończonym w październiku 2018 porządkowaniu zachowano tylko 49 metrów. Jedenaście stajni wzniesionych do początku XX wieku mogło pomieścić do 350 ogierów różnych ras.