Institut Océanographique de Paris

Institut Océanographique de Paris to badawczy budynek w stylu renesansu na rogu Rue Saint-Jacques i Rue Gay-Lussac, pokryty cegłą i kamieniem. Wewnątrz mieści wyspecjalizowane laboratoria i dwie sale wykładowe do pracy naukowej i nauczania.

Budynek został założony przez księcia Alberta I Monako w 1906 roku i ukończony w 1911 roku, podkreślając jego znaczenie dla europejskich badań oceanograficznych. Powstał w czasach, gdy oceanografia rozwijała się jako dyscyplina naukowa.

Instytut kształtuje codzienne życie akademickie na Łacińskiej Stronie, gdzie odwiedzający regularnie korzystają z jego eleganckich pomieszczeń i hal wykładowych. Dekoracje i architektura odzwierciedlają znaczenie, jakie badania oceanograficzne mają we Francji.

Budynek znajduje się w wygodnej lokalizacji w Dzielnicy Łacińskiej, dostępny poprzez pobliski transport publiczny i w zasadzie spacerowej odległości od innych muzeów. Okolica jest dobrze oznakowana i łatwa do poruszania się, chociaż ulice są wąskie i wyłożone kostką.

Podwójny łuk łączy budynek z Instytutem Geografii, symbolizując relację między Ziemią a oceanem. To architektoniczne połączenie jest wielu odwiedzającym nieznane i nadaje miejscu szczególne połączenie z sąsiednimi przestrzeniami naukowymi.