Hôtel Montescot, Rezydencja miejska w Chartres, Francja

Hôtel Montescot to XVII-wieczna rezydencja między dziedzińcem a ogrodem, z budynkiem głównym i dwoma skrzydłami bocznymi o trzech kondygnacjach. Od strony ulicy dziedziniec zamyka mur z monumentalnym portalem: półkolisty łuk z przemiennych cegieł i kamieni, ujęty w przyścienne kolumny doryckie i zwieńczony wolutowym frontonem z herbem. Za środkowymi drzwiami wznosi się schodnia o ciągłej linii, sklepiona kolebkowo z cegły i kamienia.

Jean de Montescot, zarządca księstwa Chartres, zamówił pierwotny budynek w 1546 roku. Po poważnych zniszczeniach w wojnach religijnych jego syn Claude de Montescot odbudował go w stylu neoklasycznym; ukończono go w 1614 roku. Po śmierci Claude'a w 1625 roku jego syn Jacques sprzedał budynek urszulankom z Saumur, które założyły tu szkołę dla ubogich dziewcząt; od 1761 roku córki Opatrzności prowadziły tu sierociniec. Przejęty przez państwo w 1792 roku, został kupiony przez miasto Chartres w 1824 roku na ratusz.

Nazwa upamiętnia Claude'a de Montescot, który zbudował rezydencję w latach 1610.; jego popiersie, ujęte w dwa skrzydlate geniusze w ceglanym łuku, wieńczy środkowe drzwi dziedzińca. Urszulanki otworzyły tu w 1625 roku szkołę dla ubogich dziewcząt, a od 1761 roku Córki Opatrzności prowadziły sierociniec.

Budynek obecnie służy jako ratusz Chartres z biurami administracyjnymi i przestrzeniami ceremonialnymi do funkcji miejskich i ślubów. Dostęp może być ograniczony, ponieważ pozostaje aktywną siedzibą rządu.

Popiersie nad środkowymi drzwiami dziedzińca przedstawia Henryka IV, otoczone dwoma skrzydlatymi geniuszami siedzącymi na wolutach w półkolistym panelu. Ten sam układ powtarza się na portalu od ulicy, gdzie rzeźbiony herb zajmuje miejsce między wolutami przełamanego łukowego frontonu.