Gratianopolis

Gratianopolis była rzymską osadą na zbiegów dolinek rzecznych z umocnionymi murami i zorganizowanym planem urbanistycznym przy Isère. Pozostałości tych starożytnych fortyfikacji są wbudowane w nowoczesne struktury i częściowo odsłonięte przez wykopaliska archeologiczne.

Galijczycy celtyccy pierwotnie założyli osadę jako Cularo, którą cesarz rzymski Gracjan przemianował w 381 r. n.e. Ta zmiana nazwy oznaczała asertywność Rzymu nad istniejącą wspólnotą.

Religijna transformacja witryny rozpoczęła się, gdy pierwszy biskup nakazał zbudować dzielnicę biskupią i baptysterium, sygnalizując przybycie chrzescijaństwa. Te struktury pokazują, jak wiara zmieniła cel i układ osady.

Stanowisko archeologiczne jest rozproszone w całej nowoczesnym mieście, z pozostałościami zachowanymi w muzeach i pod istniejącymi budynkami. Lokalne muzea wystawiają wykopaliska i zrekonstruowane układy, aby pomóc odwiedzającym zrozumieć starożytną organizację.

Fundamenty baptysteru z IV wieku leżą ukryte pod katedrą Notre-Dame i jej przestrzenią muzealną. Te pogrzebane pozostałości oferują bezpośredni wgląd w sposób, w jaki pierwsi chrześcijanie czcili w osadzie.