Grandes serres du Jardin des plantes, Zespół szklarni w 5. dzielnicy Paryża, Francja

Grandes Serres du Jardin des Plantes to zespół pięciu ustawionych w rzędzie szklarni o metalowej konstrukcji, zbudowanych w latach 1836–2010; cztery są otwarte dla zwiedzających, piąta służy jako szkółka dla ogrodników i botaników Muzeum. Dwie najstarsze, zaprojektowane przez Charles'a Rohault de Fleury'ego i otwarte w 1836 roku, stoją naprzeciw siebie: prostokątne hale z łukowym szklanym dachem, elewacje z ciemnozielonej metalowej kraty na jasnej kamiennej podstawie, połączone pochyłą kamienną rampą z metalową poręczą.

Założony w 1635 roku przez Guya de La Brosse Jardin royal des plantes médicinales miał już szklarnie w tym samym miejscu, co ukazuje perspektywiczny widok namalowany przez Frédérica Scalberge'a w 1636 roku. Charles Rohault de Fleury, po powrocie z Londynu, zaprojektował ogrzewane parą szklarnie o metalowym szkielecie, wzniesione w latach 1833-1836; powstały tylko dwa pawilony, inaugurowane w 1836 roku, dzisiejsze Nowej Kaledonii i historii roślin. Ogród zimowy Louisa Jules'a Andrégo, inaugurowany w 1889 roku, zastąpiono w latach 1935-1936 art déco budynkiem Renégo Bergera, otwartym w 1937 roku.

Dwa najstarsze pawilony, wzniesione w 1836 roku, noszą nazwy Nowa Kaledonia (dawna szklarnia meksykańska) i historia roślin (dawna szklarnia australijska). Pięć ustawionych w rzędzie szklarni o metalowej konstrukcji należy do Muséum national d'histoire naturelle: cztery są otwarte dla zwiedzających, a piąta służy ogrodnikom i botanikom muzeum jako szkółka.

Cztery z pięciu ustawionych w szeregu szklarni są otwarte dla zwiedzających; piąta, szkółka przeznaczona dla ogrodników i botaników Muséum, jest zamknięta. Dwa pawilony z 1836 roku według projektu Rohault de Fleury stoją naprzeciw siebie po obu stronach pochyłej kamiennej rampy z metalową poręczą, a ogród zimowy z 1937 roku zamyka szereg.

Dwa pawilony z 1836 roku zaprojektowane przez Charles'a Rohault de Fleury były ogrzewane parą, dzięki czemu nie zależały już od nasłonecznienia. Mieszczą dziś szklarnię Nowej Kaledonii (dawną meksykańską) i historię roślin (dawną australijską).