Halles du Faouët, Średniowieczna hala targowa w Le Faouët, Francja.

Halles du Faouët to średniowieczna hala targowa o prostokątnym kształcie i wymiarach około 53 metrów długości i 19 metrów szerokości. Dach pokryty łupkiem wspiera się na granitowych kolumnach, a wnętrze ma konstrukcję drewnianą z drewna dębowego i jodłowego.

Hala jest poświadczona w 1542 roku uznaniem pana Faouët, który oświadczył, że należy do niego od niepamiętnych czasów; budowa jest więc wcześniejsza i archiwa przypisują ją Yvonowi de Boutteville, panu Faouët, Barrégan i Kerjehan oraz wicehrabiemu Quoetquennan, którego rodzina zwiększyła liczbę jarmarków w miejscowości z dziewięciu do czternastu. Gmina kupiła na wpół zrujnowany budynek w 1815 roku od rodziny d'Argouges de Ranes i go odrestaurowała, urządzając izbę zegarową na kalenicy, później zastąpioną dzwonnicą. 18 maja 1914 roku hala jako pierwsza w Bretanii została wpisana jako monument historique.

Nazwa budowli odnosi się do krytych targów, a jej piętnastonawowa nawa główna wciąż wyznacza przestrzeń, w której odbywały się jarmarki. Rodzina Yvona de Boutteville zwiększyła liczbę jarmarków w miejscowości z dziewięciu do czternastu, opartych na lokalnym rolnictwie i pielgrzymkach do Le Faouët. Uwagę zwracają granitowe kolumny na niskim murku, z których każda dźwiga wiązar drewnianej konstrukcji.

Hala stoi na północ od place Plantée w centrum Le Faouët, a jej tylny koniec otwiera się na ulicę z zaparkowanymi samochodami. Parter jest otwartym przejściem między granitowymi kolumnami a niskimi murkami kamiennymi, które można swobodnie przejść. Podłoga jest z nierównego kamienia, a przęsła są wystawione na wiatr i deszcz.

Ośmiokątna wieżyczka na kalenicy zastąpiła izbę zegarową zainstalowaną po zakupie budynku przez gminę w 1815 roku. Wieńczy ją ośmioboczna cebula podniesiona przez coyaux, te same ukośne drewniane elementy, które łagodzą nachylenie połaci dachu.