Forteresse de Mornas, Średniowieczna twierdza w Mornas, Francja

Forteresse de Mornas wznosi się na krze wapieniowej około 150 metrów ponad Ronanem i rozciąga się na dużym obszarze z wieloma rzędami budynków. Kompleks zawiera silną centralną wieżę, różne kwartały mieszkalne i mury fortyfikacyjne, które wykorzystują naturalny spadek skały.

Mornas po raz pierwszy wzmiankowano w IX wieku jako Rupea Morenata, a średniowieczny castrum jest udokumentowany w 1088 roku, kontynuując antyczne oppidum. W 1209 roku, podczas krucjaty albigeńskiej, hrabia Rajmund VI z Tuluzy został zmuszony do oddania Mornas Kościołowi; traktat paryski z 1229 roku poddał je władzy papieskiej. Forteca została odbudowana w XII wieku, przeszła ważne prace w XIV i XVI wieku, a w 1562 roku wpadła w ręce wojsk protestanckich Montbruna.

Nazwa Mornas pojawia się w IX wieku jako Rupea Morenata; skała należała do opactwa Aniane, potem do arcybiskupstwa Arles i hrabiów Tuluzy. Od 1977 roku stowarzyszenie Amis de Mornas odnawia ruiny, a latem na esplanadzie odbywają się inscenizacje i pokazy.

Na twierdzę wchodzi się z wioski Mornas u jej stóp, a grunt na skalnym płaskowyżu jest nierówny, więc przydadzą się solidne buty. Miejsce jest kluczem do doliny Rodanu i naturalnym punktem obserwacyjnym na rzekę; szczyt donżonu o wysokości 20 m daje najszerszy widok. Latem odbywają się pokazy i inscenizacje.

Donżon to czworoboczna wieża o wysokości 20 metrów i bokach 3,50 × 5,60 metra, zbudowana prawdopodobnie w XIII wieku. Jej szczyt jest najwyższym punktem północnej części twierdzy, ponad esplanadą otoczoną odrestaurowanymi dawnymi pomieszczeniami mieszkalnymi i cysternami.