Dent de Moirans, Szczyt górski w departamencie Isère, Francja

Dent de Moirans to wapienny szczyt o wysokości 988 metrów na terenie gmin Saint-Quentin-sur-Isère, Montaud i Veurey-Voroize. Górna część masywu ma poziome warstwy i pionowe szczeliny w jasnoszarym odcieniu, z gęstą roślinnością na lewym zboczu i drugim skalnym grzbietem po prawej. Góruje nad doliną Isère i bec de l'Échaillon, 400 metrów niżej na północy.

Dent de Moirans należy do antykliny Ratz, jednej z najbardziej południowych antyklin domeny jurajskiej, obejmującej także bec de l'Échaillon i płaskowyż Grand-Ratz. Jej skrzynkowa budowa bardziej przypomina antykliny jurajskie niż alpejskie, dlatego wiąże się ją z masywem Jury. Przełom Isère w dużym stopniu zniszczył tę antyklinę między dent a płaskowyżem Grand-Ratz. Szczyt zbudowany jest z wapienia urgońskiego z walanżynu zalegającego na marglach wapiennych z barremu.

Nazwa „dent” nawiązuje do zębatego profilu, jaki szczyt pokazuje od strony doliny Isère, ponad bec de l'Échaillon położonym 400 m niżej na północy. Góra jest najwyższym punktem dolnego odcinka przełomu Isère, na terenie gmin Saint-Quentin-sur-Isère, Montaud i Veurey-Voroize.

Szczyt leży na terenach gmin Saint-Quentin-sur-Isère, Montaud i Veurey-Voroize, nad doliną Isère. Bec de l'Échaillon wznosi się około 400 metrów niżej, na północ od wierzchołka; płaskowyż Montaud i szczyty Vercors są na południowym zachodzie. Warto wychodzić z tych wsi i liczyć się z chmurami na górnym wapieniu.

Dent de Moirans należy geograficznie do Vercors, a geologicznie do Jury: to najbardziej na południe wysunięta antyklina domeny jurajskiej, antyklina Ratz, obejmująca także bec de l'Échaillon i płaskowyż Grand-Ratz. Przełom Isère zerodował większość tej antykliny między dent a płaskowyżem. Szczyt zbudowany jest z wapienia urgońskiego z walanżynu zalegającego na marglach wapiennych z barremu.