Fort des Têtes, Fortyfikacja wojskowa w Briançon, Francja

Fort des Têtes znajduje się na płaskowyżu na wysokości 1.440 metrów z widokiem na dolinę Durance i posiada trzy główne linie obrony. Kompleks obejmuje koszary, arsenał, zbiorniki wody i wiele wejść rozmieszczonych w celu wspierania operacji militarnych.

Vauban zaprojektował fort na płaskowyżu Trois Têtes w 1700 roku, ale budowę rozpoczęto dopiero w 1721 roku pod kierunkiem marszałka Claude-François Bidala d'Asfelda. Kamienny fort ukończono i oddano do użytku w 1734 roku. Przez ponad dwa stulecia służył jako koszary i arsenał, a chrzest bojowy przeszedł dopiero w 1940 roku, pod ostrzałem włoskich pocisków 149 mm z fortu Mont Chaberton.

Nazwa pochodzi od płaskowyżu Trois Têtes, nazwanego tak od trzech wystających skał. Wewnątrz znajduje się kaplica św. Ludwika, a Bramę Królewską osłania mały dzieło dwóch bastionów połączonych półksiężycowym odcinkiem muru. Nie ma wolnego dostępu — zwiedzanie odbywa się wyłącznie w ramach zorganizowanych wycieczek.

Wejście możliwe jest wyłącznie podczas zorganizowanych wycieczek z przewodnikiem; nie ma wolnego dostępu. Fort leży na wysokości 1440 m na płaskowyżu des Têtes nad Briançon, połączony z miastem mostem d'Asfeld, a z fortem du Randouillet bastionowym przejściem zwanym „communication Y”. Ze względu na wysokość potrzebna jest ciepła, nieprzemakalna odzież i mocne obuwie.

Forteca posiada 72 strzelnice zaprojektowane do skoordynowanej ostrzału z sąsiednimi fortyfikacjami w całym regionie. Podziemny przejazd zwany Communication Y fizycznie łączył fort z innymi pozycjami obronnymi, tworząc zintegrowany system obronny.