Fort de Vaujours, Fort wojskowy w Courtry, Francja
Fort de Vaujours to jednokondygnacyjna kamienna twierdza o zwietrzałej szarej elewacji z prostokątnych bloków, przebitej rzędem wysokich, łukowo zamkniętych okien i ciemnych otworów drzwiowych; po lewej niższy mur otwiera się wielkim łukiem pełnym. Główny obiekt ma w przybliżeniu kształt pięciokąta, a dwie annexe łączy z nim kryta droga.
Budowę Fortu de Vaujours rozpoczęto w 1876 roku na planie pięciokąta, z 48 działami i załogą liczącą 691 żołnierzy, a ukończono w 1882 roku w ramach systemu Séré de Rivières wzniesionego dla obrony Paryża po klęsce 1870 roku. W 1911 roku fort otrzymał wieżę karabinu maszynowego oraz wieżę Mougin z dwoma działami kalibru 155 mm, których działa później usunięto. Od 1955 roku CEA używała go jako ośrodka badawczego, gdzie opracowano zapalnik Gerboise bleue, pierwszej francuskiej bomby atomowej; zamknięto go w 1997 roku.
Fort zawdzięcza nazwę sąsiedniej miejscowości Vaujours, choć jego 45 hektarów leży głównie w gminie Courtry w Sekwanie i Marnie. Od opuszczenia terenu przez CEA w 1997 roku obiekt jest zamknięty dla zwiedzających, a stowarzyszenia mieszkańców sprzeciwiają się planowanej przez Placoplatre, spółkę córkę Saint-Gobain, odkrywkowej kopalni gipsu, która zniszczyłaby fort poza południową baterią.
Miejsce wymaga ostrożnej nawigacji ze względu na jego obecny stan i potencjalne zagrożenia, dlatego odwiedzający powinni podjąć odpowiednie środki ostrożności. Dostęp może być ograniczony, a tereny nie są utrzymywane do użytku publicznego.
Wieża Mougin na dwa działa 155 mm nadal stoi, ale działa zostały usunięte. CEA prowadziła tam także strzały na zimno z użyciem 600 kg uranu naturalnego, z czego około 150 kg rozproszono wokół fortu, czasem do kilometra dalej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 848 współtwórców z całego świata.