Fort de Troyon, Fort w Troyon i Lacroix-sur-Meuse, Francja

Fort de Troyon to fortyfikacja wojskowa zbudowana na podwyższonym terenie i otoczona fosami i wałami. Obiekt zawiera podziemne kasemate, otwarte stanowiska artyleryjskie i połączone linie obronne ze kamienia i ziemi.

Budowę rozpoczęto 15 sierpnia 1877 r. i ukończono w czerwcu 1880 r., a koszt wyniósł 1 985 000 franków w złocie; w 1879 r. fort podporządkowano ufortyfikowanemu obozowi Verdun. Od 8 września 1914 r. ostrzeliwano go pociskami kalibru 305 i 320 mm, a załoga miała rozkaz utrzymać się co najmniej 48 godzin. 9 września kapitan Heym odrzucił niemieckie wezwanie do kapitulacji, a ostrzał ustał 13 września. W 1918 r. fort służył jako szpital tylny dla wojsk amerykańskich.

Nazwa pochodzi od małej wioski Troyon w pobliżu fortu. Zwiedzający mogą dzisiaj zobaczyć stanowiska artyleryjskie i baraki, które pokazują, jak żyli tu żołnierze.

Fort wznosi się na wysokości 264 metrów na terenie gmin Troyon i Lacroix-sur-Meuse, na południe od Verdun. Zwiedzanie jest możliwe tylko pod pewnymi warunkami, więc warto zasięgnąć informacji przed przyjazdem. Teren jest w dużej mierze zrujnowany: zwalone belki i rozbity lawet artyleryjski leżą na pokrytym gruzem gruncie, a wejście prowadzi do ciemnej wnęki pod ziemnym nasypem.

9 września 1914 r. niemiecki major Neuhoff stawił się przy wejściu do fortu, żądając kapitulacji; kapitan Heym z 166e régiment d'infanterie odmówił i kazał mu zawrócić. Fort wytrzymał następnie ostrzał pociskami kalibru 305 i 320 mm do 13 września, gdy ogień niemiecki ustał.