Fort de Penthièvre, Fort wojskowy w Saint-Pierre-Quiberon, Francja.

Fort de Penthièvre to kamienna forteca położona w najwęższym punkcie półwyspu Quiberon, kontrolująca dostęp do tego strategicznego obszaru przybrzeżnego. Struktura ma wały i bastiony charakterystyczne dla wybrzeżnych dzieł obronnych z XVIII wieku.

Budowany od 1747 roku według planów inżyniera de Marolles’a dla Louisa Jean Marie de Bourbon, księcia Penthièvre, fort zamykał drogę przez przesmyk. Przemianowany na Fort Sans-Culotte, upadł 27 czerwca 1795 roku po czterodniowym oblężeniu przez 1500 rojalistów; 400 z 700 obrońców przeszło na ich stronę. Odzyskany przez generała Hoche’a, był wzmacniany od 1800 roku i ukończony w 1848 roku.

W fosie fortu tablica upamiętnia 49 członków Maquis skazanych i rozstrzelanych między kwietniem a lipcem 1944 r.; co roku 13 lipca odbywa się uroczystość. Na dziedzińcu przednim stoi obelisk na granitowej płycie z herbem Bretanii.

Wnętrze jest wojskowym terenem zamkniętym, wstęp jest zabroniony; dostępna jest fosa fortu, gdzie znajduje się tablica upamiętniająca rozstrzelanych członków ruchu oporu. 3 Pułk Piechoty Morskiej z Vannes od 1969 r. wykorzystuje obiekt do szkolenia komandosów, z ścianką wspinaczkową. Na przedpolu wzniesiono obelisk ofiarom nazistowskich represji, a u jego stóp leży granitowa płyta z herbem Bretanii.

Podczas Rewolucji Francuskiej fort został w 1795 roku przemianowany na Fort Sans-Culotte, nazwę odzwierciedlającą ideologię rewolucyjną. Ta zmiana pokazuje, jak wielkie zamieszania polityczne tego okresu dotknęły nawet instalacje wojskowe.