Fort de Mons, Fort w Mons-en-Barœul, Francja

Fort de Mons to fort Séré de Rivières pierwszej generacji, zbudowany z ceglanego muru pokrytego grubą warstwą ziemi, dzieło wysunięte na wschód od pasa fortów Lille. Jego fosy były ostrzeliwane przez dwie kaponiery, podwójną na północnym wschodzie i pojedynczą na południowym wschodzie, a fosę szyjową przez dwie baterie flankujące. Fotografia ukazuje długą ceglaną elewację z pasem jasnego kamienia nad wysokimi łukowymi oknami oraz wysunięty pawilon wejściowy z dużym łukiem.

Fort zbudowano w latach 1878–1880 na mocy dekretu z 1878 roku podpisanego przez prezydenta Patrice'a de Mac Mahona, jako dzieło wysunięte na wschód od obozu warownego Lille. W 1887 roku Georges Boulanger przemianował je na Fort Macdonald, lecz dekret uchylono 13 października 1887 roku i fort odzyskał dawną nazwę. Twierdza Lille została skreślona ze stanu w 1910 roku; podczas niemieckiej okupacji w latach 1914–1918 fort służył jako obóz jeńców Wspólnoty Brytyjskiej, a między wojnami mieścił wojskową jednostkę hodowli gołębi pocztowych.

Fort odnowił architekt Gérard David, a otwarcie odbyło się 2 i 3 czerwca 1984 roku. Mieści bibliotekę gminną, wypożyczalnię gier, multimedialną przestrzeń kulturalną, salę wystawową, szkołę muzyki, restaurację, bar i teatr pod gołym niebem. Był jednym z dwunastu Maisons Folies w roku Lille 2004, Europejskiej Stolicy Kultury.

Wojsko sprzedało fort miastu Mons-en-Barœul w 1972 r.; architekt Gérard David go wyremontował, a otwarcie odbyło się 2 i 3 czerwca 1984 r. W ceglanych budynkach mieszczą się biblioteka miejska, wypożyczalnia gier, przestrzeń kultury multimedialnej, sala wystawowa, szkoła muzyczna, restauracja, bar i teatr pod gołym niebem. Wejście prowadzi przez pawilon z dużym łukiem pełnym.

Ludinord, największy francuski festiwal gier planszowych na północ od Paryża, odbywa się raz w roku w sali przylegającej do fortu, a nie w samym forcie. Fort był jednym z dwunastu Maisons Folies utworzonych na Lille 2004, Europejską Stolicę Kultury.