Fort Tartenson, Fort wojskowy w Fort-de-France, Martynika

Fort Tartenson to fortyfikacja wojskowa na północnym wybrzeżu Fort-de-France ze grubymi murami z kamienia i strategicznie umieszczonymi pozycjami artylerii. Te struktury dominują nad widokami na wejście do portu i wykazują styl architektoniczny obrony kolonialnej.

Fort Tartenson wzniesiono w latach 1857–1873 na wzgórzach górujących nad plażą des Flamands; jest to ostatni fort wojskowy zbudowany w Fort-de-France w XIX wieku. Wraz z fortem Saint-Louis i fortem Desaix tworzył linię obrony miasta przed desantami angielskimi. W latach 1894–1898 mieszkał tu król Dahomeju Béhanzin, deportowany z rodziną i służbą, a od 1898 do 1939 fort był uzbrojony.

Nazwa fortu pochodzi od rodziny z Basses-Alpes, która osiedliła się na Martynice w XVII wieku. Król Dahomeju Béhanzin mieszkał tu z rodziną i służbą w latach 1894–1898, w mieszkaniach urządzonych w jednym z nielicznych baraków; wygnańcy mogli się swobodnie poruszać.

Fort Tartenson wznosi się na wzgórzach górujących nad plażą des Flamands, powyżej Fort-de-France, i można do niego dojść pieszo z centrum miasta. W 2009 roku miasto kupiło monument od armii za 800 000 € w ramach projektu turystycznego przewidującego kolejkę linową między fortem a pointe Simon. W kwietniu 2018 roku ratusz ogłosił nabór zgłoszeń zainteresowania zagospodarowaniem i eksploatacją fortu.

Fort był uzbrojony tylko w latach 1898–1939; jego bateria onieśmielała marynarzy admirała Roberta stacjonujących w forcie Saint-Louis i przyspieszyła przejście Martyniki do gaullistowskiej dysydencji. W jego podziemiach mieściło się później centrum łączności Ministerstwa Spraw Zagranicznych.