Louis Joubert Lock, Śluza morska w Saint-Nazaire, Francja

Śluzę Louis Joubert to śluza morska w Saint-Nazaire, która umożliwia dużym statkom dostęp do portu i służy jako suchy dok do prac konserwacyjnych. Konstrukcja łączy funkcje śluzy przejściowej z suchym dokiem, gdzie statki można opróżniać w celu naprawy podwodnej.

Śluzę zbudowano w latach 1929-1933 i stała się celem Operacji Chariot w 1942 roku, gdy siły brytyjskie przeprowadziły atak, aby uniemożliwić niemieckim okrętom wojennym jej wykorzystanie. Ten atak był punktem zwrotnym II wojny światowej dla portu.

Śluza nosi imię Louisa Jouberta, prezesa izby handlowej Saint-Nazaire, zmarłego w 1930 roku. Nazywa się ją też dokiem Normandie, od transatlantyku, którego budowa przyspieszyła realizację projektu. Pierwszym statkiem przyjętym po wojennych naprawach był dawny niemiecki liniowiec Europa, przebudowany na SS Liberté i przekazany Francji przez Stany Zjednoczone jako rekompensata za utratę Normandie w Nowym Jorku.

Śluza jest czynnym obiektem przemysłowym Grand port maritime de Nantes-Saint-Nazaire, nieudostępnionym do zwiedzania; ogląda się ją z zewnątrz terenu portu. Komora ma 350 m długości, 50 m szerokości i 15,25 m głębokości; wrota mają 51 m długości i 11 m grubości, z pustych sekcji stalowych. Wrota od strony estuarium zamontowane w 2010 r. mają 50 m na 17 m i ważą 1280 ton.

Wrota śluzy mają konstrukcję kesonowo-kamberową, każde o długości 51 metrów i grubości 11 metrów, wykonane z pustych stalowych sekcji. W 2010 roku zamontowano nowe wrota od strony estuarium, długie na 50 metrów, szerokie na 17 metrów i ważące 1280 ton.