Cuivrerie de Cerdon, Fabryka miedzi w Cerdon, Francja.

Cuivrerie de Cerdon to dawna fabryka wyrobów z miedzi i nowego srebra, rozmieszczona wokół brukowanego dziedzińca w Cerdon. Zespół obejmuje dwupiętrowy beżowy budynek z dachówką, ciemnoczerwonymi drzwiami dwuskrzydłowymi i wiszącym dzwonkiem, wyższy beżowy budynek z dwoma okrągłymi oknami poddasza oraz biały budynek ze stromym brązowym dachem z dachówki i szyldem „La Cuivrerie de Cerdon”. Przed nimi stoi duża miedziana misa fontanny.

Charles Eugène Main i jego synowie Joseph i Charles Eugène założyli kuźnię miedzi w 1854 roku w starym młynie papierniczym nad potokiem La Suisse, którego koło wodne napędzało bębny polerskie. W 1860 roku dodano drugie koło dla sześciu młotów, a w 1871 roku zakład dostarczył 300 miedzianych wanien do przędzalni jedwabiu w Tomioka w Japonii. Około 1900 roku pracowało tu około 80 robotników; po likwidacji w 1979 roku od 1980 działała jako muzeum, zamknięto ją w 2010 roku, w 2013 wpisano do rejestru zabytków, a w 2017 kupił ją departament Ain; ponownie otwarto ją w październiku 2022 roku.

Robotnicy z Cerdon nosili przydomek «Magnins», a na początku XX wieku miejscowi miedziarze i tokarze byli znani także za granicą. Fabryka wyrabiała tace, czajniki, brasery i butelki na gorącą wodę dla Algierii, Tunezji i Libanu oraz miedziane misy dla przemysłu jedwabniczego. W 1871 roku dostarczyła 300 miedzianych mis do przędzalni jedwabiu w Tomioka w Japonii, dziś wpisanej na listę światowego dziedzictwa.

Zespół znajduje się we wsi Cerdon w departamencie Ain, nad strumieniem La Suisse, który niegdyś napędzał jego koła. Po pracach remontowych obiekt ponownie otwarto dla zwiedzających w październiku 2022 r.; trasa muzealna wykorzystuje urządzenia rzeczywistości rozszerzonej. Trzy koła wodne i kanał młyna są wyłączone z ruchu i czekają na renowację, więc ogląda się je w bezruchu.

Stutonowa prasa do wytłaczania przybyła ze Stanów Zjednoczonych w 1924 roku, a jej montaż zajął sześć miesięcy; w trzy sekundy nadawała metalowemu krążkowi kształt, na który robotnik ręcznie potrzebowałby ponad pięciu godzin. Trzy koła wodne i kanał młyna są dziś wyłączone z ruchu i czekają na remont.