Gaoutabry dolmen, Neolityczny grób w La Londe-les-Maures, Francja

Dolmen Gaoutabry stanowi największą megalityczną strukturę w departamencie Var, mierzy około dziesięciu metrów długości i został zbudowany z lokalnych płyt łupkowych ułożonych tworzących komorę grobową i przedsionek.

Odkryty w 1876 roku przez barona Gustave'a Charlesa Ferdinanda de Bonstettena, ten monument był początkowo interpretowany jako trzy oddzielne struktury, zanim został potwierdzony jako pojedyncza konstrukcja datowana na lata między 2800 a 2000 przed Chrystusem.

Nazwa pochodzi z prowansalskiego: gaouto, zbocze wzgórza, i abry, miejsce osłonięte, czyli schronienie na wzniesieniu. Monument zbudowano w całości z płyt łupkowych wydobytych z pobliskiego odsłonięcia, a przejście z korytarza do przedsionka wyznaczają trzy ortostaty ustawione ukośnie jak lej, rozwiązanie wyjątkowe w Prowansji.

Położony na wysokości 198 metrów w masywie Maures, obiekt jest dostępny szlakiem oznaczonym na niebiesko z parkingu Notre Dame des Maures, zamknięty między 21 czerwca a 20 września ze względu na środki zapobiegania pożarom.

Pionowe kamienne płyty oddzielające komorę od przedsionka wykazują nacięcia sugerujące, że mogły podtrzymywać drewniane lub kamienne pokrycie, technikę budowlaną rzadko dokumentowaną w prowansalskich dolmenach.