Cimetière parisien de Thiais, Cmentarz położony w Val-de-Marne, we Francji

Cimetière parisien de Thiais to duży cmentarz w mieście Thiais poza Paryżem z rozległymi terenami zielonymi, różnymi gatunkami drzew i zorganizowanymi sekcjami dla różnych typów pogrzebów. Ścieżki wijają się przez dobrze utrzymane tereny, gdzie tradycyjne nagrobki znajdują się obok wyrafinowanych monumentów i ogrodów rozproszenia popiołów, wszystko zacieniane przez klony, lipy i platany.

W 1922 roku rada miejska Paryża postanowiła utworzyć nowy cmentarz na południe od stolicy z powodu braku miejsca na paryskich cmentarzach. Budowę powierzono architektowi Charles'owi Halleyowi w 1924 roku, a cmentarz otwarto w październiku 1929 roku. Halley zaprojektował monumentalne wejście: dwie bramy o wysokości 10 metrów po bokach kolumnowego portyku, ze zbrojonego betonu oblicowanego kamieniem z Villebois.

Opinia „cmentarza biednych” bierze się z Jardins de la Fraternité w kwaterach 48–55, przeznaczonych dla paryżan bez środków lub niezidentyfikowanych. W kwaterze 102 rozsypuje się prochy osób, które oddały ciało nauce, upamiętnione kilkoma stelami, a kwatera 94 jest zarezerwowana dla martwo urodzonych. W kwaterach 36 i 44 stoją pomniki Génie de la Terre, chińskich bóstw opiekuńczych.

Główne wejście przy 261 route de Fontainebleau znajduje się naprzeciw przystanku Auguste Perret linii tramwajowej 7; drugie wejście, Porte Est, jest przy avenue du Général-de-Gaulle. Cmentarz obsługują linie autobusowe 185, 192, 285 i 396, a przy avenue de Fontainebleau działa stacja Vélib'. Teren ogranicza autostrada A86 od wschodu i południa, a osoby z trudnościami w poruszaniu się mogą być wożone między kwaterami.

Cmentarz zawiera specjalny pomnik dla osób, które oddały swoje ciało nauce, gdzie rodziny mogą zostawiać tablice lub bukiety na pamiątkę. Posiada również Jardins de la fraternité, gdzie bezpłatnie grzebane są osoby bez środków finansowych lub tożsamości, odzwierciedlając społeczną rolę miejsca.