Château de la Noë Bel-Air, Zamek w stylu włoskim w Vallet, Francja.

Château de la Noë Bel-Air to prostokątny budynek, którego frontowa fasada, zwrócona na północny północny zachód, ma dwukondygnacyjną loggię kolumnową. Oranżeria i budynki gospodarcze pochodzą z lat 1823-1826. Stoi pośrodku parku krajobrazowego otoczonego niskim murem z małymi okrągłymi wieżyczkami w kilku narożnikach.

Dom szlachecki w tym miejscu spłonął podczas wojen w Wandei; obecny zamek odbudowano na jego ruinach w latach 1835-1837 według projektu architekta Louis-Joseph Chaigneau dla Armanda de Malestroit de Bruc de Montplaisir. Oranżeria i budynki gospodarcze pochodzą z lat 1823-1826. Zabytek wpisano do rejestru w 1974 r., zarejestrowano w 1998 r. i sklasyfikowano w 1999 r., wraz z oranżerią, budynkami gospodarczymi, parkiem, kurnikiem, gołębnikiem, dziedzińcem, elewacją i uregulowaną rzeką.

Styl italianizujący zmieszany ze stylem Empire silnie inspiruje się François-Frédéricem Lemotem, którego uczeń Louis-Joseph Chaigneau zaprojektował odbudowę dla Armanda de Malestroit de Bruc de Montplaisir. W parku znajduje się rzeźba Madonny dłuta Grootaërsa z 1846 r., a na wschodzie stela upamiętnia rojalistów rozstrzelanych w 1793 r.; park służył jako punkt zborny armii Klébera obozującej w pobliżu.

Miejsce znajduje się około 25 minut od Nantes i oferuje wiele pomieszczeń do wydarzeń, dostępnych głównie od kwietnia do października. Odwiedzający mogą elastycznie korzystać z pomieszczeń i swobodnie wybierać zewnętrzne usługi cateringowe.

Posiadłość otoczona jest geclassyfikowanym parkiem, który funkcjonuje jako chroniony obszar przyrody, kształtując otaczający krajobraz. Ten status ochronny podkreśla znaczenie ekologiczne lokalizacji w regionie Loire-Atlantique.