Château de la Martinière, Zamek z XVIII wieku w Bièvres, Francja.

Château de la Martinière stoi przy rue Léon Mignotte 9 w centrum Bièvres, w dolinie Bièvre. Zbudowano go z kamienia młyńskiego i otynkowanego wapienia: wąski dwukondygnacyjny korpus główny, poszerzony na fasadzie północnej ryzalitem zwieńczonym frontonem, z kwadratowym skrzydłem po wschodniej stronie; symetryczne skrzydło zachodnie rozebrano w XIX wieku. Długie połacie dachu łupkowego kryją mansardowe najwyższe piętro.

Zbudowany w latach 1740-1765 dla Germaina Pichault de La Martinière, chirurga i radcy stanu Ludwika XV, a następnie Ludwika XVI, gdy Bièvres pozostawało pod wpływem pobliskiego Wersalu. W 1810 roku nabyła go rodzina Dollfus; w XIX wieku rozebrano skrzydło zachodnie i zmieniono elewacje korpusu głównego, a w 1890 roku przebudowano budynki gospodarcze. Zarekwirowany podczas okupacji niemieckiej, po wyzwoleniu przeszedł na własność departamentu Seine-et-Oise, 19 września 1963 roku został wpisany do rejestru zabytków, a w 2018 roku miasto Paryż sprzedało go radzie generalnej Essonne.

Zamek zawdzięcza nazwę Germainowi Pichault de La Martinière, chirurgowi Ludwika XV i Ludwika XVI, dla którego został wzniesiony. Rodzina Dollfus nabyła posiadłość w 1810 roku, a skrzydło zachodnie rozebrano w XIX wieku. Budynki gospodarcze przebudowano w 1890 roku.

Zamek znajduje się pod numerem 9 przy rue Léon Mignotte w centrum Bièvres, w dolinie Bièvre, blisko granicy z Yvelines i Hauts-de-Seine. Jego park podzielono na małe zamknięte osiedla w latach 1985–1990, aby sfinansować przebudowę i utrzymanie posiadłości; te tereny są dziś prywatne. Budynek widać z ulicy.

Skrzydło zachodnie rozebrano w XIX wieku, pozostawiając korpus główny i kwadratowe skrzydło wschodnie; fasada północna zachowuje ryzalit zwieńczony frontonem. W 1890 roku przebudowano budynki gospodarcze. W latach 1985–1990 park podzielono na małe zamknięte osiedla, aby sfinansować przebudowę i utrzymanie posiadłości.