Château de Bazoches-sur-Vesles, Średniowieczne ruiny zamku w Bazoches-et-Saint-Thibaut, Francja.

Château de Bazoches-sur-Vesles to zrujnowana twierdza z XIII wieku, której zachowany trapezowy obwód zbudowano z starannie dopasowanego wapienia. Na froncie zachodnim stoją jeszcze trzy okrągłe wieże o średnicy 6 metrów, przebite wysokimi strzelnicami. Z dawnych pomieszczeń mieszkalnych pozostały tylko XIII-wieczne okno bliźniacze przy północnej wieży narożnej i sklepione piwnice.

Zamek zbudowano w XIII wieku jako fortecę obronną i później przekształcono w gospodarkę rolną na początku XX wieku. Pierwsza wojna światowa spowodowała poważne uszkodzenia struktur, gdy miejsce znalazło się w strefach aktywnych konfliktów.

Ród Bazoches, młodsza gałąź rodu Châtillon wywodząca się od Milona de Bazoches (zmarłego przed 1087), dał w XIII wieku trzech biskupów diecezji Soissons, w tym Jacques'a de Bazoches, który w 1232 przyjął hołd od Nicolasa de Bazoches za zamek. Senioria podlegała najpierw arcybiskupom Reims.

Ruiny wznoszą się w południowej części miejscowości Bazoches-sur-Vesles, przy linii kolejowej, w departamencie Aisne. Wpisane są tylko pozostałości trapezowego obwodu obronnego, dlatego ogląda się je z zewnątrz, na nierównym, częściowo porośniętym terenie. Trzy okrągłe wieże zachodniego frontu mają 6 metrów średnicy.

Zamek został uszkodzony w 1858 roku przez rolnika, a następnie zniszczony w 1918 roku podczas I wojny światowej. Z dawnych budynków mieszkalnych pozostały tylko dwudzielne okno z XIII wieku przy północnej wieży narożnej i sklepione piwnice. Trzy okrągłe wieże na froncie zachodnim mają 6 metrów średnicy i są przebite wysokimi strzelnicami.