Château de Barbirey-sur-Ouche, Zabytkowy zamek i ogród w Barbirey-sur-Ouche, Francja.

Château de Barbirey-sur-Ouche to trzykondygnacyjny kamienny budynek z jasnobeżową elewacją i stromym, brązowym dachem czterospadowym z dachówek. Symetryczna fasada ma centralne podwójne drzwi, po bokach sześć wysokich okien z jasnoniebieskimi okiennicami, po trzy z każdej strony, oraz dwa mniejsze okna przy gzymsie. Dwa wysokie kamienne kominy stoją w górnych narożnikach dachu, a pojedyncza zaokrąglona lukarna znajduje się nad wejściem. Posiadłość liczy 8 hektarów.

Ziemia Barbirey należała od średniowiecza do baronii Marigny. W XVIII wieku bankier Jean Pâris de Monmartel nabył ziemię Marigny; po jego śmierci jego syn, markiz de Brunoy, kazał odbudować obecną rezydencję. Pod koniec XIX wieku zamek kupili Raymond de Blic i jego żona Marie de Foucauld, siostra ojca Charles'a de Foucauld, który kilkakrotnie tam przebywał. Posiadłość jest wpisana jako monument historique od 29 grudnia 2005 roku.

Zamek zawdzięcza nazwę miejscowości Barbirey-sur-Ouche w Côte-d'Or, w której się znajduje. Marie de Foucauld, siostra ojca Charles'a de Foucauld, mieszkała tu po zakupie posiadłości z mężem Raymondem de Blic pod koniec XIX wieku, a jej brat kilkakrotnie przebywał na zamku. Ośmiohektarowy park otrzymał znak jardin remarquable.

Ośmiohektarowy park z etykietą jardin remarquable oraz zamek są własnością prywatną; zwiedzanie ustala się z wyprzedzeniem, zwykle dla grup. Zespół leży w Barbirey-sur-Ouche w Côte-d'Or i od 29 grudnia 2005 roku jest wpisany jako monument historique.

Ośmiohektarowy park otrzymał znak „jardin remarquable”. Zespół, wraz z zamkiem i ogrodami, jest wpisany jako monument historique od 29 grudnia 2005 roku. Charles de Foucauld, później kanonizowany, kilkakrotnie tu przebywał; jego siostra Marie de Foucauld posiadała zamek wraz z mężem Raymondem de Blic od końca XIX wieku.