Château de Barasc, Średniowieczny zabytek w Béduer, Francja.

Château de Barasc, zwany też château de Béduer, to feudalny zamek nad doliną Célé w departamencie Lot. Najstarszym elementem jest prostokątna wieża z 1204 r., dziś wysoka na 25 m, na podstawie 8 na 8 m, z murami grubymi na 2 m. Zabudowania tworzą otwarty na północ plan w kształcie litery U, z głównym skrzydłem z XV-XVII w. i głęboką arkadową bramą w murze.

Rodzina Barasców władała Béduer od X wieku do 1559 roku, gdy Dieudonné VIII zginął w walce z protestantami. W 1277 roku Arnaud IV nadał mieszkańcom przywilej, jeden z najstarszych we Francji. Donżon pochodzi z 1204 roku; jego najwyższą kondygnację rozebrano około 1790 roku na mocy rewolucyjnego edyktu przeciw budowlom mogącym służyć kontrrewolucjonistom.

Malowany sufit Wielkiej Sali pochodzi z początku XVII wieku, gdy Lostangesowie przekształcili twierdzę w rezydencję. Dwie kamienne tarcze wmurowane w komin upamiętniają ślub w 1457 roku Dordé de Béduer i Jeanne de Balzac de Montal. W sali, gdzie trzykrotnie obradowały Stany Generalne Quercy, wisi duży wenecki żyrandol z XIX wieku.

Zamek jest własnością prywatną, często używaną na prywatne imprezy; nie ma stałego zwiedzania publicznego, więc przed planowanym postojem warto zasięgnąć informacji. Budynki stoją na skalnym grzbiecie nad wsią Béduer, górując nad doliną Célé, a wejście wychodzi na dziedziniec. Posiadłość obejmuje 14 hektarów łąk i ogrodzony, częściowo zadrzewiony park.

Wieża obronna pochodzi z 1204 roku: na podstawie o powierzchni ośmiu metrów kwadratowych jej dwumetrowe mury pozostawiają wewnątrz tylko cztery metry kwadratowe. Pierwotnie była wyższa, ale jej najwyższą kondygnację usunięto około 1790 roku na mocy rewolucyjnego dekretu przeciw budowlom, które mogły służyć kontrrewolucjonistom.