Cimetière Marin, Sète, Cmentarz morski na śródziemnomorskich wzgórzach w Sète, Francja.

Cimetière Marin, zwany też Saint-Charles, leży na płaskowyżu nad Zatoką Lwią w Sète. Na pochyłym terenie gęsto stoją naziemne groby z jasnoszarego i białego kamienia oraz marmuru: wysokie monumenty z rzeźbionymi kolumnami, krzyżami i małymi wieżyczkami, proste płyty i kilka kwater otoczonych czarnymi żelaznymi kratami. Duży monument z rzeźbioną postacią znajduje się w żelaznym ogrodzeniu na dolnym pierwszym planie, a cmentarz góruje nad morzem i odległym wybrzeżem.

Założony około 1680 roku, by grzebać pierwszych robotników budujących molo Saint-Louis, długo nosił nazwę Saint-Charles. 7 sierpnia 1945 roku przemianowano go na Cimetière marin, nawiązując do Paula Valéry’ego, pochowanego tam kilka dni wcześniej, i jego poematu z 1920 roku. Miejscowi nazywają go „cmentarzem bogatych”, w przeciwieństwie do Le Py.

Miejscowi nazywają je „cmentarzem bogatych”, w przeciwieństwie do cmentarza Le Py, zwanego „cmentarzem biednych”, po drugiej stronie laguny Thau. 7 sierpnia 1945 roku otrzymał nazwę Cimetière marin, nawiązującą do poematu Paula Valéry'ego z 1920 roku; poeta został tu pochowany kilka dni wcześniej. Georges Brassens, pochowany na Le Py, śpiewał, że chce cmentarza „bardziej morskiego niż jego”.

Cmentarz znajduje się na podwyższonej lokalizacji, dlatego jego odwiedzenie wymaga wysiłku fizycznego, aby wspinać się po schodach i chodzić po tarasowanych ścieżkach. Dostęp jest pieszy, a białe nagrobki widać z daleka, co ułatwia orientację.

Eugène Herber (1878–1900), zwany „Aspirant Herber”, jest tu pochowany; zginął w Chinach, broniąc oblężonej francuskiej legacji podczas powstania bokserów. Jego imię noszą nabrzeże w Sète i dawny francuski kontrtorpedowiec (1912–1930). Jego wysoki granitowy pomnik, z opartą u podstawy kotwicą, stoi wśród grobów.