Château de la Beuvrière, Zabytkowy zamek w Grez-Neuville, Francja.

Château de la Beuvrière to XIX-wieczny zamek w Grez-Neuville w Maine-et-Loire, wzniesiony około 1867 roku w miejscu starszego zamku rozebranego w 1864 roku. Jego jasnoszarą kamienną fasadę ujmują dwa pawilony i flankują dwie narożne wieżyczki ze stożkowymi dachami; kamienne schody z balustradą prowadzą do środkowych drzwi pod rzeźbionym kamiennym balkonem. Wysokie łupkowe dachy mają lukarny z trójkątnymi szczytami i iglicami, a skrzydło zachodnie, budowane od 1893 roku przez architekta Dainville'a, kończy okrągła wieża z machikułami. Zamek stoi nad stawem, w parku.

Władztwo La Beuvrière jest udokumentowane od 1384 roku, gdy Jean Valleaux jest wymieniany jako najstarszy znany pan. Ta sama rodzina utrzymywała je przez cztery stulecia poprzez małżeństwa, przechodząc na rodziny d'Orvault, Hullin de la Selle i de Terves, które posiadały je od 1765 roku do zakupu przez Paula Dognina w 1909 roku. Stary zamek rozebrano w 1864 roku, a obecny zbudowano około 1867 roku według planów Chesneau, którego zachodnie skrzydło i okrągłą wieżę ukończył Dainville od 1893 roku. Od 1927 roku majątek podzielono, a zależne od niego gospodarstwa sprzedano.

Nazwa Beuvrière przetrwała w zależnych od majątku gospodarstwach sprzedanych w 1927 roku: Basse-Beuvrière, Haute-Beuvrière, la Talonnière, le Vau, le Souchet, la Roberderie i le Petit-Feudonnay. Kaplica ufundowana około 1500 roku przez René Valleaux została zastąpiona tą poświęconą w 1893 roku. Ta sama rodzina władała ziemią przez cztery stulecia, zmieniając nazwisko przez małżeństwa: d'Orvault, Hullin de la Selle, następnie de Terves.

Zamek stoi nad brzegiem stawu, w obrębie wiejskiego majątku w Grez-Neuville. Dojazd odbywa się drogą z centrum wsi; teren wokół budynku jest płaski i trawiasty. Zabudowania gospodarcze majątku, wzniesione po 1861 roku, są oddzielone od zamku.

Okrągła wieża z blankami to niezwykła cecha, która daje budynkowi sylwetkę twierdzy, chociaż została dodana dopiero w latach 1890. To późne uzupełnienie pokazuje, jak świadomie zintegrowano elementy średniowieczne w nowoczesny projekt.