Commanderie de Jalès, Komandoria templariuszy w Berrias-et-Casteljau, Francja

Commanderie de Jalès w Berrias-et-Casteljau w Ardèche to obronny zespół zbudowany z surowych, jasnoszarych i beżowych bloków kamiennych. Wejście stanowi wysoki łuk pełny z ciosanymi klińcami; po lewej jest małe prostokątne okno, a nad łukiem na wsporniku wisi czarna metalowa latarnia. Wewnątrz skrzydła wschodnie i zachodnie otaczają dziedziniec.

Jalès założono około 1140 roku przez templariuszy, a wśród fundatorów wymienia się Hugues’a de Payns i Raymonda Peleta; nie była to placówka wojskowa, lecz komandoria gromadząca fundusze i żywność. Przetrwała prześladowania Filipa Pięknego, a w XIV wieku przeszła do joannitów Zakonu Świętego Jana Jerozolimskiego, którzy przekształcili ją w dom warowny. Upadek w XVI i XVII wieku zakończyła odbudowa podjęta od 1740 roku przez komandora Pierre’a-Emmanuela de Lauberivière de Quinsonas.

Kaplica po południowej stronie zachowała z XII wieku półkolistą apsydę z kolebkowym sklepieniem, trójprzęsłową nawę, portal z półkolistym łukiem i dwa małe romańskie otwory. W 1151 roku poświęcono ją Najświętszej Maryi Pannie, w XIII wieku oddano pod wezwanie św. Marii Magdaleny, a około XVI wieku zamieniono na spichlerz. Zachowane malowidła ścienne pochodzą prawdopodobnie z końca średniowiecza.

Na terenie działa jednostka CNRS powiązana z laboratorium Archéorient w Lyonie, badająca starożytny Bliski Wschód od schyłku paleolitu do początków starożytności. W czerwcu na dziedzińcu z XVIII wieku odbywają się koncerty festiwalu Labeaume en Musique. Ponieważ obiekt służy badaniom, przed przyjazdem warto zapytać o możliwości zwiedzania.

Według miejscowej legendy Suffren, wielki smakosz, kazał zrobić stół z wycięciem na swój pokaźny brzuch. W 1786 i 1787 roku przebywał w Jalès i zanotował, że dom jest „fort logeable” i ma dobry ogród warzywny. Był to jego ostatni pobyt; zdrowie się pogorszyło i w grudniu 1788 roku zmarł.