Château Saint-Antoine, Świątynia masońska i bastida w 11. dzielnicy, Marsylia, Francja

Château Saint-Antoine to duża bastida w 11. dzielnicy Marsylii, której środkowy korpus wzniesiono od 1792 roku dla Jean-Baptiste'a Isoarda. Długie, niskie skrzydło z prostokątnymi oknami nakrywa płaski dach czterospadowy z jasnej dachówki; wyższy blok po prawej ma wgłębione prostokątne pola i płaską linię dachu zwieńczoną balustradą z pionowych tralek. Schody z ciemną metalową poręczą prowadzą do ciemnych drzwi, a jasnoszary brukowany podjazd zakręca przed fasadą.

W 1762 roku adwokat Joseph Isoard kupił La Miniarde na wschód od La Barasse; w 1792 jego spadkobierca Jean-Baptiste Isoard dołączył sąsiednią La Rousse i wzniósł środkową część dzisiejszego budynku, nazywając go La Rousse. Majątek przechodził przez ręce Louisa d'Alayer de Costemore (1842), François Philippe'a (1867) i Josepha Blanca (1894), aż w 1907 kupił go hrabia Guy de Robien, powiększył i nadał mu nazwę Château Saint-Antoine. W 2017 roku Grande Loge de France nabyła go i odrestaurowała jako świątynię masońską.

Marcel Pagnol umieścił epizod Le Château de ma mère w tej bastidzie: opisuje zamek z wieżyczkami otoczony kwietnikami, winnicami i sadami oraz hrabiego, którego sąsiedzi nigdy nie widywali. Ten tekst utrwalił dom w lokalnej pamięci. Od 2017 roku Grande Loge de France używa go jako świątyni masońskiej.

Bastyda znajduje się w sercu strefy rozwoju Valentine, ograniczona rzeką Huveaune od południa i kanałem od zachodu. Od 2017 roku służy jako świątynia masońska Wielkiej Loży Francji, dlatego nie jest otwarta dla publiczności; zwiedzanie nie jest możliwe. Teren jest prywatny, a budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków.

Posiadłość nie została ujęta w inwentaryzacji z lat 1996–1997, która objęła ochroną sąsiednie zamki La Buzine, Régis i La Reynarde; późniejszy wniosek o ochronę odrzucono z powodu zaawansowanej ruiny budynku. Marseille-Aménagement kupiło ją w 1995 r. i pozostawiło opuszczoną do przejęcia przez Grande Loge de France w 2017 r.