Champagne berrichonne, Region naturalny na wapiennym płaskowyżu w Cher i Indre, Francja

Champagne berrichonne jest regionem rolniczym obejmującym departamenty Cher i Indre w centralnej Francji, charakteryzującym się otwartymi polami, obszarami leśnymi i drogami wodnymi. Krajobraz obejmuje rozproszone wioski z tradycyjnymi kamiennymi budynkami, które stanowią społeczne centra tego obszaru wiejskiego.

Od czasów galo-rzymskich Champagne berrichonne jest krainą wielkich gospodarstw rolnych, a skromne domy drobnych rolników skupiają się w przysiółkach wzdłuż dróg. Do połowy XIX wieku wrzosowiska dla owiec, ziemie orne i ugory dzieliły rozległe przestrzenie, a winorośl porastała najlepiej nasłonecznione zbocza. Filoksera zniszczyła winnice pod koniec XIX wieku; załamanie cen wełny i zaraza wąglika zrujnowały hodowlę owiec, kierując rolników ku monokulturze zbożowej. Zmniejszanie się lasów rozpoczęło się w latach 60. XX wieku.

Nazwa Champagne nie odnosi się tu do wina musującego, lecz do otwartej równiny wapiennej, od łacińskiego campania. Zielona soczewica z Berry, uprawiana na tych polach, ma chronione oznaczenie pochodzenia, a winnice Reuilly na zboczach produkują wino AOC. Ser kozi Valençay również powstaje w gospodarstwach tego regionu.

Wsie lokowano przede wszystkim w dolinach, gdzie gleby są głębokie, a woda dostępna, natomiast duże majątki stoją na uboczu, na otwartym płaskowyżu; sklepy i usługi lokalne podupadły. Cher, Indre i ich dopływy przecinają równinę, ale wiele z nich poddano pogłębianiu, budowie zapór i nasadzeniom topól. 185 gmin zajmuje 4 496 km², więc trzeba liczyć się z długimi trasami między etapami.

Bóbr europejski wrócił nad brzegi Indre między Fléré-la-Rivière a Mers-sur-Indre po objęciu gatunku ochroną w 1968 r. i późniejszej reintrodukcji przez człowieka. Mardelles, niewielkie gliniaste zagłębienia pochodzenia krasowego, często zadrzewione, rozsiane są po płaskowyżu i łatwo je przeoczyć.