Agen Cathedral, Katedra katolicka w Agen, Francja

Katedra św. Kaprazego w Agen, dedykowana świętemu Kaprazemu, jest budowlą na planie krzyża łacińskiego, której widoczna struktura pochodzi z XII wieku, a nawa z XIII wieku. Romańską absydę przedłuża gotycka, jednonawowa część. Na prośbę biskupa Jean-Aimé de Levezou de Vezins architekt Gustave Bourrières odbudował w latach 1838–1847 fasadę południową, dzwonnicę i posadzki wnętrza. Nawa jest krótsza, niż sugerowałby rozmiar prezbiterium, z powodu trudności politycznych i finansowych.

Widoczna budowla została rozpoczęta w XII wieku jako kolegiata kanoników, na fundamentach bazyliki splądrowanej przez Normanów w 853 roku i później odrestaurowanej. W grudniu 1561 roku została ponownie splądrowana podczas wojen religijnych, od 1789 roku służyła jako magazyn paszy i została ponownie otwarta w 1796 roku. W 1801 roku stała się katedrą Agen, zastępując Saint-Étienne, zniszczoną podczas rewolucji.

Dekorację malarską powierzono pochodzącemu z Tuluzy Jean-Louisowi Bézardowi, laureatowi Prix de Rome z 1829 r., który pracował w katedrze od kaplicy Marii do 1869 r. Tematy wybrało duchowieństwo po sporach z abbé Deyche'em: koncha absydy ukazuje męczeństwo świętych z Agen, a medaliony łuków transeptu wzorowano na kościołach Palermo i Monreale na Sycylii.

Nawa jest krótsza, niż sugerowałby rozmiar prezbiterium — to skutek politycznych i finansowych trudności w czasie budowy. Architekt Gustave Bourrières odbudował w latach 1838–1847 fasadę południową, dzwonnicę i posadzki wnętrza na polecenie biskupa Jean-Aimé de Levezou de Vezins. Malarska dekoracja Jean-Louis Bézarda, rozpoczęta w kaplicy Marii, trwała do 1869 roku.

Wieża z 1835 r., która zastąpiła drewnianą dzwonnicę, układa swoje trzy gotyckie kondygnacje odwrotnie: u dołu flamboyant, w środku rayonnant, u góry gotyk lancetowy. W narożniku północnego transeptu rzeźbiony wspornik dźwiga dwa duże łuki przyścienne i szeroki łuk ostry.