Saint-Bertrand-de-Comminges Cathedral, Dawna katedra w Saint-Bertrand-de-Comminges, Francja

Katedra Saint-Bertrand-de-Comminges jest domem modlitwy w francuskich Pirenejach budowanym przez kilka epok. Wnętrze łączy fundamenty romańskie ze sklepieniami gotyckimi i detalami dekoracyjnymi renesansu.

Bertrand de l'Isle, biskup Comminges od 1083 roku, odbudował katedrę i jej krużganki na akropolu celtyckiego oppidum górującego nad rzymskim miastem Lugdunum Convenarum, a nie na jego ruinach. W 1307 roku biskup Bertrand de Goth, późniejszy papież Klemens V, położył kamień węgielny pod gotyckie prezbiterium; Hugues de Castillon ukończył budowę w połowie XIV wieku. Relikwie św. Bertranda, ukryte w studni przez hugenockiego żołnierza w 1586 roku, zostały wykupione przez kanoników z Lectoure i zwrócone w 1591 roku.

67 stalli chórowych z dębu i orzecha zostało zamówionych przez biskupa Jeana de Mauléon (1523-1551). Przedstawiają postacie ze Starego i Nowego Testamentu, w tym sceny kuszenia, zazdrości i pożądania, i są często przypisywane Nicolasowi Bachelierowi lub jego szkole. W sanktuarium znajdują się przedstawienia Pieśni o Rolandzie, z wyraźnie ukazanym Olivierem.

Nawa ma 55 m długości, 16 m szerokości i 28 m wysokości; stalle chórowe stoją po obu stronach środkowej posadzki za niskim kamiennym parapetem, a wzdłuż nich biegnie lina rozpięta między słupkami. XII-wieczna dzwonnica wznosi się wewnątrz nawy, więc trzeba patrzeć w górę, a nie na zewnątrz. Wirydarz, którego tylko północne skrzydło jest sklepione, otwiera widok na basen Garonny.

Nieoczekiwane znalezisko zwisa pod sklepieniem: konserwowany przez wieki krokodyl. Ten niezwykły przedmiot odzwierciedla epokę, kiedy egzotyczne okazy uważano za cuda.