Cap 110, Pomnik niewolnictwa w Le Diamant, Martynika.

Cap 110 to pomnik złożony z piętnastu jasnoszarych popiersi z betonu zbrojonego, każde o wysokości 2,50 m, szerokości 1,50 m i masie 4,5 tony, ustawionych w trójkątną grupę na trawiastym zboczu w Anse Caffard, zwróconych ku Morzu Karaibskiemu i skale Rocher du Diamant. Popiersia są lekko pochylone do przodu, a najbliższe, na lewym końcu szeregu, wydaje się największe.

W nocy z 8 na 9 kwietnia 1830 roku statek nielegalnego handlu niewolnikami rozbił się o skały Anse Caffard i został zniszczony. Zarządca Habitation La Tournelle uratował 86 jeńców; następnego dnia na wybrzeżu znaleziono 46 ciał, 42 czarnych i 4 białych. Nazwa statku pozostaje nieznana; było to ostatnie rozbicie statku niewolniczego w historii Martyniki.

Co roku 22 maja, w święto zniesienia niewolnictwa na Martynice, przy memoriale odbywają się uroczystości ludowe. W Dzień Wszystkich Świętych Martynikańczycy podświetlają monument ku pamięci zmarłych. Biel betonu nawiązuje do żałoby, koloru budowli funeralnych na Antylach i w Afryce Zachodniej.

Miejsce jest dostępne przez cały rok bez opłat i można je łatwo dotrzeć z drogi przybrzeżnej Le Diamant bez długich spacerów. Figury najlepiej widać w ciągu dnia, gdy słońce je wyraźnie oświetla na tle oceanu.

Każda betonowa figura waży około czterech ton i została wypełniona piaskiem z Trynidadu i Tobago, łącząc wyspy poprzez użyte materiały. Figury są ustawione pod kątem 110 stopni w kierunku Afryki, nadając całej kompozycji symboliczną orientację geograficzną.