Abbaye de La Roë, Średniowieczne opactwo w La Roë, Francja.

Opactwo La Roë tworzą dwa przylegające do siebie kamienne budynki. Po lewej fasada kościoła z jasnoszarego kamienia ma wysoki portal w łuku pełnym, flankowany mniejszymi arkadami, a nad nim okrągłe okno; niski budynek łączy ją z głównym korpusem. Po prawej długi, wysoki blok kremowego muru ma stromy ciemny dach łupkowy, rzędy prostokątnych okien w jasnych ramach, drzwi w łuku pełnym na krótkich kamiennych schodach i rustykalny cokół.

Opactwo zostało założone w 1096 roku i otrzymało swój pierwszy poświęcony ołtarz w 1098 roku, co ugruntowało jego pozycję jako ośrodka władzy religijnej. W następnych wiekach jego wpływ rozszerzył się na liczne kościoły w okolicznych terytoriach.

Pierwotna nazwa opactwa, Ecclesia de Bosco („Kościół Lasów”), pochodzi od bagnistego, zalesionego terenu, na którym je wzniesiono. Było to pierwsze dom zakonu kanoników regularnych założone w prowincji Tours, dlatego jego opat nosił tytuł dziekana zakonu. Jego kanonicy obsługiwali około sześćdziesięciu kościołów parafialnych lub prostych przeoratów w Bretanii, Andegawenii i Maine.

Opactwo leży w południowo-zachodniej części Mayenne, w Mayenne angevine, 33 km od Château-Gontier i Laval oraz około 60 km od Rennes i Angers. Fasada kościoła stoi naprzeciw długiego, kremowego budynku klasztornego, do którego półkolistego portalu prowadzą kamienne stopnie; warto zarezerwować czas na obejście obu budynków.

Pierwsza nazwa opactwa, Ecclesia de Bosco („Kościół Lasów”), jest objaśniona w Cartulaire noir de Saint-Maurice-d'Angers podmokłym i zalesionym terenem, na którym stał kościół. W źródłach występują też przymiotnik Rotensis i forma Coenobium Rotanum z 1588 roku.