Aiguilles de Port-Coton, Formacje skalne na wybrzeżu atlantyckim w Belle-Île-en-Mer, Francja.

Aiguilles de Port-Coton to grupa ciemnych skalnych iglic wznoszących się z morza u dzikiego zachodniego wybrzeża Belle-Île-en-Mer. Najwyższa jest pojedynczym ostrym szczytem, szerokim u podstawy i zaokrąglonym na szczycie; po jej prawej stronie znajdują się niższe, postrzępione masy i mała spiczasta skała. Przedłużają południową grań zatoczki Port-Coton, wąskiej rii zakończonej małą plażą grubego piasku, dostępną tylko od wody.

Igły przedłużają południową krawędź Port-Coton, wciętej rii zakończonej małą plażą grubego piasku, niedostępną od strony lądu, na dzikim zachodnim wybrzeżu Belle-Île w gminie Bangor. Claude Monet malował je w 1886, John Peter Russell w 1890, a Charles Cottet w 1900 roku.

Nazwa Port-Coton pochodzi od piany, którą fale przy silnym falowaniu wyrzucają u stóp skał, przypominającej tkaninę bawełnianą. Widzowie dopatrują się w iglicach małego Mont-Saint-Michel, wyjącego psa lub wilka, kwoczącej kury, sfinksa albo popiersia Ludwika XIV.

Skały są dostępne przez oznakowane szlaki turystyczne wzdłuż zachodniej części Belle-Île, z najlepszymi widokami w późnym popołudniu. Pogoda może się szybko zmienić, więc sprawdź prognozę i włóż solidne buty do chodzenia po nierównym terenie.

Nazwa Port-Coton pochodzi z naturalnego zjawiska: gdy wieje silny wiatr, morska piana wokół skał tworzy białe wzory piany, które przypominają bawełnę. To widowisko ma miejsce głównie podczas burz i do dziś kształtuje rozumienie tego miejsca.