Abbey of St Meen

Opactwo św. Méena to romański klasztor w Saint-Méen-le-Grand z zaokrąglonymi łukami, grubymi kamiennymi murami i mocnymi filarami pokazującymi średniowieczne metody budowy. Kompleks obejmuje kilka połączonych budynków, z głównym kościołem wciąż aktywnie używanym dla celów religijnych, podczas gdy inne sekcje służą teraz jako mieszkania.

Założona w VI wieku przez świętego Méena, wspólnota religijna została przebudowana w 1024 roku jako benedyktyńskie gospodarstwo po najazdach Wikingów na pierwotną strukturę. Ta przebudowa zaznaczyła jej transformację w zorganizowane centrum religijne.

Nazwa pochodzi od świętego Méena, bretońskiego świętego, którego kult jest nadal widoczny w życiu lokalnym i w świątyni. Pielgrzymi i odwiedzający mogą dostrzec duchową więź, która przez wieki definiowała tę wspólnotę.

Kościół pozostaje otwarty dla kultu i nabożeństw, podczas gdy części kompleksu służą jako mieszkania i nie są dostępne do zwiedzania. Odwiedzający powinni szanować aktywne użytkowanie religijne, szczególnie podczas czasów modlitwy.

W 1177 roku klasztor tymczasowo przechowywał szczątki innego czczonego świętego, które tajemniczo w nim pozostawiono. Ta nieoczekiwana wizyta pokazuje, jak ważne były takie ośrodki religijne jako miejsca przechowywania świętych relikwii.

Lokalizacja: Saint-Méen-le-Grand

Założenie: 1771

Styl architektoniczny: Romanesque architecture

Współrzędne GPS: 48.18806,-2.19306

Najnowsza aktualizacja: 9 grudnia 2025 o 13:21